ลู่เจี้ยกลับเอ่ยว่า “เสี่ยวเสวียนมีทางของตัวเอง การร่วมมือกันระหว่างเขากับเจียงเฮ่าเป็นแผนที่เหมาะสมที่สุดแล้ว เจ้าไปไม่ได้”
“แต่ว่านายน้อย…”
“เอาละ เจ้าไม่จำเป็นต้องพูดต่อ” ลู่เจี้ยขัดจังหวะเขา และหันไปพูดกับเขาว่า “การสอบวัดผลของสถาบันไป๋หยวน มีเพียงคนที่มีคะแนนคงที่เท่านั้นจึงจะรู้เรื่องราวภายในได้ ข้าอยู่ที่นี่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว เจ้าไปหาที่พักชั่วคราว”
เงามองไปยังนายน้อยของเขาด้วยความสงสาร
เดินทางข้ามคืนเพื่อมาที่นี่ และต้องจากไปอย่างเงียบๆ เช่นนี้อย่างนั้นหรือ
สิ่งเดียวที่ทำให้เขาโล่งอกคือ ลู่เจี้ยไม่ได้สั่งให้กลับราชวงศ์จยาเซียนทันที มิฉะนั้น…ลูกน้องอย่างพวกเขาคงรู้สึกเสียดายแทนผู้เป็นนายเป็นอย่างมาก
…
ในที่สุดเจียงหลีและมู่ชิงเกอก็เข้ามาในวงล้อมแห่งการสอบวัดผล เจียงเฮ่าและลู่เสวียนที่ยืนอยู่ในวงก็เบียดเข้าหาพวกนางทันที
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่พวกเขาเพิ่งจะขยับ ผู้อำนวยการสอบก็เริ่มประกาศกฎด้วยความจำใจ พวกเขาจึงหยุดชั่วคราวและตั้งใจฟังกฎของการสอบวัดผลครั้งนี้อย่างตั้งใจ
