“เจียงหลี! กว่าข้าหาตัวเจ้าเจอ!”
เสียงดังฟังชัดและโอหังลอยลงมาจากฟากฟ้า ดึงดูดเจียงหลีและคนอื่น ๆ ให้เงยหน้าขึ้นมอง
ที่นี่คือพื้นที่ของสถาบันไป๋หยวน นอกจากผู้เข้าสอบแล้ว บริเวณโดยรอบยังมีลูกศิษย์และคณาจารย์อีกมากมายที่ไม่ได้เข้าร่วมการสอบวัดผลในครั้งนี้
ประโยคนี้ดูเหมือนจะมีความหมายสำหรับศัตรูที่ต้องการแก้แค้น ทำให้คณาจารย์ของสถาบันไป๋หยวนระมัดระวังตัวอย่างลับๆ ขึ้นมาทันที
เจียงหลี นับตั้งแต่ฆ่าคนต่อหน้าเจียงซย่า ชื่อของนางก็เป็นที่รู้จักไปทั่วสถาบันไป๋หยวน
แต่ทว่า ไม่ว่าใครจะมา ‘ชำระแค้น’ ก็ตาม ขอเพียงเจียงหลียังเป็นลูกศิษย์ของสถาบันไป๋หยวน จะไม่ยอมให้คนอื่นมาหยามเกียรติกันถึงที่นี่เป็นอันขาด
เมื่อเทียบกับความตื่นตัวหรือความประหลาดใจของคนอื่นแล้ว เมื่อเจียงหลีได้ยินประโยคนั้น ร่างกายของนางราวจะระเบิดออกมาและสมองของนางก็เปลี่ยนเป็นว่างเปล่า ตูมมม ราวกับว่าขณะนั้นความแข็งแกร่งและพละกำลังทั้งหมดที่มีรวมอยู่ในดวงตาทั้งสอง แล้วจ้องมองไปที่เปลวไฟสีแดงที่ตกลงมาจากท้องฟ้า
“ฮึ เจียงหลีนี่ปัญหาเยอะเสียจริง…” โจวยวนพึมพำอย่างมีความสุข
หลังจากนั้น เมื่อนางเห็นเงาสีแดงร่วงมาเบาๆ นางถึงกับตะลึง ความประหลาดใจผุดออกมาจากดวงตาของนาง
“รูปงามอะไรเยี่ยงนี้!” เฉียนจวิ้นที่ยืนอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
ชุดสีแดงพลิ้วไสวดุจดวงตะวันดั่งแสงเปลวไฟ
