ลู่เจี้ยยังไม่มาถึง…
“อาหลี เจ้ากำลังมองอะไรอยู่” เจียงเฮ่าสังเกตุเห็นว่าดวงตาของเจียงหลีจ้องมองแต่ที่ทางเข้าจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้น
“ไม่มีอะไร” เจียงหลีหรี่ตาและตอบกลับอย่างไม่ได้ตั้งใจ หรือว่า…เขาจะไม่มา
เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้นี้ เจียงหลีกัดริมฝีปากอย่างหนัก ลู่เจี้ย! ถ้าเจ้าไม่มาข้าจะลงโทษเจ้าอย่างรุนแรง!
“ผู้สอบวัดผลและคู่ของตนเข้าสู่การสอบวัดผล” ผู้จัดสอบตะโกนอีกครั้ง
“พี่เฮ่า เจียง…เอ้อ…พี่สะใภ้…”
ลู่เสวียนที่เดินเข้าไปหาพวกเขาทั้งสองหลังจากประสานสายตาอันดุดันของเจียงหลีแล้ว ก็รีบเปลี่ยนชื่อเรียกทันที
แน่นอนเจียงเฮ่าไม่ชอบชื่อเรียกนี้ แต่เมื่อเห็นน้องสาวยอมรับมันไว้ เขาก็พูดอะไรมากไม่ได้
“เข้าไปกันเถอะ” ลู่เสวียนพูดอย่างขมขื่น
“ไม่รีบ รอก่อน” เจียงหลีกล่าวและตัดสินใจรอ
ลู่เสวียนและเจียงเฮ่ามองหน้ากันอย่างสงสัยและถามในใจว่า รอก่อนรึ รอใครกัน
ข้างๆ พวกเขามีผู้เข้าสอบอยู่หลายคนที่กำลังเดินเข้าไปในวงกลมสีทองที่วาดอยู่ด้านหน้า ลูกศิษย์ของสถาบันไป๋หยวนเหล่านี้บางคนเหมือนเจียงเฮ่าและลู่เสวียนที่มากันเป็นคู่ และบางคนได้นำผู้มากฝีมือของตระกูลมาช่วยเหลือตนด้วย
กฎของการวัดผลนี้ค่อนข้างแปลกและไม่มีข้อกำหนดสำหรับระดับการฝึกฝนของผู้มาช่วยเหลือ
