เพียงแต่ว่า ผิวละเอียดและอ่อนนุ่มที่ไม่สมควรมีนี้ ที่จริงแล้วก็โทษพวกเขาไม่ได้ ที่จยาเซียน ผิวพรรณของทั้งสองคนถือว่าเป็นปกติสำหรับผู้ชาย แต่ในประเทศซีเฉียนที่ตั้งอยู่ในเขตตะวันตกของหนานฮวง มีสภาพภูมิอากาศแห้งแล้ง ลมพายุค่อนข้างแรง ผิวพรรณของคนส่วนมากค่อนข้างหยาบ แม้แต่เค้าโครงหน้าก็ดีสู้คนประเทศทางใต้ไม่ได้ และนอกจากผิวแล้วนิสัยก็ค่อนข้างหยาบเช่นกัน
ดังนั้น หลังจากที่เจียงเฮ่าและลู่เสวียนเดินเข้ามาในเมืองอู๋เขิ่น ก็เป็นที่ดึงดูดความสนใจของสาวซีเฉียนที่ใจกล้าอย่างรวดเร็ว
การหยอกล้อของสาวซีเฉียนสร้างความอึดอัดให้หนุ่มน้อยทั้งสองมากขึ้นเรื่อยๆ
ทั้งสองโดนแทะโลมทางสายตาอย่างโจ่งแจ้ง ราวกับโดนถอดเสื้อผ้าออกจนหมดในตอนกลางวันแสกๆ
เพื่อป้องกันสายตาที่รักใคร่เหล่านี้ เจียงเฮ่าเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ ราวกับถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง และลู่เสวียนก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์ ตามอยู่ข้างหลังเจียงหลีติดๆ ท่าทางเหมือนต้องการความช่วยเหลือ
กลับมาที่เจียงหลี ร่างกายของนางยังไม่โตเต็มวัย รูปร่างผอมบาง ไม่มีอะไรดึงดูดความสนใจของผู้คน ผู้คนเพียงคิดว่าสาวน้อยคนนี้งดงามยิ่งนัก นางจึงทำตัวสบายๆ กลั้นขำเพราะท่าทางตลกๆ ของสองคนนั้นตลอดทาง
โฮกกก!
ทันใดนั้น บนถนนข้างหน้าก็มีเสียงสัตว์ป่าคำรามดังขึ้น
เจียงหลีหยุดเดิน ขมวดคิ้วเล็กน้อย
