ถ้าไม่ใช่คังอ๋องเป็นคนบอกนาง ต่อให้ตีมู่หว่านโหรวให้ตายก็คงไม่เชื่อ คนรูปงามที่เจ็บออดๆ แอดๆ นั้น อายุมากกว่านางไม่กี่ปี ทำไมถึงเป็นเนี่ยนจงแล้ว
เนี่ยนจง ทั้งราชวงศ์โฮ่วจิ้นคงจะไม่มี
“หว่านโหรว เจ้าเสียใจไหม” ทันใดนั้นคังอ๋องก็พูดขึ้นมา
มู่หว่านโหรวอึ้งไป หันกลับมามองเสด็จพ่อของนาง ภายใต้การมองของเขา นางกัดริมฝีปาก ส่ายหัวช้าๆ “ถึงแม้เขาจะเป็นเนี่ยนจง ก็ไม่มีทางที่ข้าจะชอบ”
คังอ๋องพยักหน้าอย่างชื่นใจ “เจ้าปล่อยวางเรื่องนี้ได้เป็นดีที่สุด วางใจเถอะ ในที่ๆ พวกเราจะไป ยังมีเทียนเจียวที่ยอดเยี่ยมอีกมากมายรอเจ้าอยู่”
“เสด็จพ่อ พวกเราจะไปไหนเพคะ” มู่หว่านโหรวใช้โอกาสนี้ถาม
คังอ๋องแววตาแวววาว ปรากฏสีหน้าที่โหยหา “ซีฮวง”
……
ระยะเวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากสงครามนองเลือด พระราชวังถูกล้างทำความสะอาดเสร็จนานแล้ว ถนนในซั่งตูก็เต็มไปด้วยชีวิตชีวาอีกครั้ง นี่คือการเปลี่ยนผ่านราชวงศ์ ปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงสายเลือดมังกร ก็เป็นความหวังใหม่ของประชาชนเช่นกัน
ส่วนหน้าของพระราชวัง กำลังเตรียมการอย่างสุดท้ายของพิธีราชาภิเษก
ลู่เจี้ยกลับไม่เข้าร่วมพิธีการใหญ่นี้ ยังคงหลบซ่อนอยู่ในพระราชวังอย่างเงียบๆ ทำหน้าที่ของตัวเอง
เจียงหลีปรากฏตัวตรงหน้าเขาด้วยเสื้อผ้าที่งดงาม ถามเขาว่า “หลานแท้ๆ อย่างท่านยังไม่เข้าร่วมพิธีราชาภิเษก แล้วลูกสาวบุญธรรมอย่างข้าจะเข้าร่วมทำไม”
