แรงระเบิดสีแดงทองที่รุนแรงทำลายทุกอย่างบนฟ้าอย่างบ้าคลั่ง เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลลู่โจมตีผู้อาวุโสของราชวงศ์เหล่านั้นแล้วถอยออกมาอย่างเร็ว
และผู้อาวุโสของราชวงศ์เหล่านั้นพลาดโอกาสที่ดีที่จะหนี ถูกแรงระเบิดของระเบิดวิญญาณฉีกร่างจนแหลกสลาย ทำให้ท้องฟ้าของพระราชวังแดงเถือกไปหมด เลือดและฝนที่ปะปนกันสาดลงสู่พื้น
เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดนี้ สั่นสะเทือนไปทั้งซั่งตู
“ที่พระราชวังนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น ข้ารู้สึกว่าแผ่นดินสั่นสะเทือนไปหมดแล้ว”
“เสียงระเบิดที่ใหญ่โตนั้นมันคืออะไรกัน”
“สงครามดุเดือดเพียงนี้เชียวรึ ไม่รู้ว่าใครแพ้ชนะ”
“เช่นนั้นยังต้องถามอีกรึ กษัตริย์ไร้ซึ่งคุณธรรม ละอายต่อใต้หล้า ต้องเป็นตระกูลลู่ที่ชนะแน่นอน สังหารทรราชนั่น”
“ไม่ผิดแน่! ต้องเป็นตระกูลลู่ที่ชนะแน่นอน!”
“ดูนั่น พระราชวังตรงนั้นสงบลงแล้ว”
“หรือว่าสงครามจะจบลงแล้ว”
“ฝนก็หยุดแล้วเช่นกัน”
“ฟ้าก็ใกล้จะสว่างแล้ว”
“……”
ฝนที่ตกหนัก ค่อยๆ เบาลงและหยุดลงในเวลาสั้นๆ
ท้องฟ้าในตอนกลางคืนกลับมาปลอดโปร่งอีกครั้ง จันทราและหมู่มวลดาราเปล่งประกายระยิบระยับอยู่ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน จุดที่ฟ้าดินบรรจบกัน ปรากฏแสงสีขาวขึ้นมาแล้ว ในนั้นซ่อนแสงสีทองอ่อนไว้อยู่
ซั่งตูสงบลง ประชาชนค่อยๆ ออกจากบ้าน เดินไปรวมกันที่พระราชวังอย่างช้าๆ
พวกเขาอยากรู้ว่าจุดจบของสงครามครั้งนี้เป็นอย่างไร!
ในพระราชวัง ทุกอย่างสงบลงแล้ว
