ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้มู่ชิงเหยียนมองเห็นไม่ชัด ใบหน้าของคนที่ต่อสู้กับตัวเองเป็นใบหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
แต่ว่านางมองเขาออกด้วยท่าทางของเขา
ในตอนที่มู่ชิงเหยียนอุทานออกมาด้วยความตกใจ เจียงเฮ่าก็หยุดลงเหมือนกัน สบตากับนางด้วยแววตาที่สงบนิ่ง
“จิ่งเยี่ย……” มู่ชิงเหยียนพึมพำขึ้นมา ใจลอยเล็กน้อย
เสียงที่ดุดันของมู่เจิ้งเฟิงดังมาจากข้างหลังของนาง “เจ้านิ่งอยู่ทำไม”
มู่ชิงเหยียนตกใจ ในแววตามีความสับสน
เจียงเฮ่าเคลื่อนไหวแล้ว แต่กลับไม่ต่อสู้กับนางอีก แต่ว่าอ้อมผ่านตัวนางอย่างรวดเร็ว พุ่งไปจัดการมู่เจิ้งเฟิง
ตอนนี้ เจียงหลีที่สวมเสื้อเกราะเสวียนกัง ก็มุ่งไปจัดการมู่เจิ้งเฟิงจากอีกมุมหนึ่งเหมือนกัน
แต่ทว่าในตอนนี้ มู่ชิงเหยียนก็เคลื่อนไหวแล้ว นางไปขวางหน้าเจียงเฮ่าด้วยความเร็วที่สุดของนาง ทำให้พลังวิญญาณที่รวมกันอยู่ของเจียงเฮ่าทะลุร่างของนาง
ปัง!
มู่ชิงเหยียนลอยไปในอากาศ กระอักเลือดออกมา ปะปนกับน้ำฝน
เจียงเฮ่ามองมู่ชิงเหยียนที่ตกลงมาจากกลางอากาศราวกับถูกหักปีกอย่างไรอย่างนั้น เสียงปังระเบิดอยู่ในหัวของเขา
ในขณะนั้น แววตาของเขาก็ปรากฏภาพที่เขาเย็นชาใส่มู่ชิงเหยียนที่พยายามเข้าหาเขาหลายต่อหลายครั้ง ตอนอยู่ที่เป่ยฝาง นางเข้าไปช่วยผู้อื่นอย่างไม่กลัวตาย
