ลู่เจี้ยเผชิญหน้ากับสายตาที่แหลมคมดั่งมีดของนาง ทันใดนั้นก็ยิ้มออกมา “หลีเอ๋อร์คงไม่รอให้ถึงวันนั้น”
หลีเอ๋อร์?
เจียงหลียิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความหยอกล้อและความประชดประชัน “เรียกข้าว่าท่านอา”
ด้วยคำพูดยั่วยุของสาวน้อย ลู่เจี้ยหลุบสายลง แต่กลับยังคงพูดตามที่นางบอก “ขอรับ ท่านอา”
การที่เขายอมทำตาม ยิ่งทำให้เจียงหลีโกรธเข้าไปอีก
ลึกๆ ก็กลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้วทำร้ายเขา เจียงหลีแสดงความไม่พอใจออกมา ใช้แรงสะบัดคางของเขาทิ้ง แล้วหันตัวเดินออกไปจากห้องนอนของเขาอย่างเร็ว
จ้องมองด้านหลังของนาง ดวงตาที่กลอกไปมาของลู่เจี้ยค่อยๆ กลับมาสงบนิ่ง
ในห้องเงียบมาก
ทันใดนั้นร่างเงาก็ปรากฏออกมายืนอยู่ด้านหลังของลู่เจี้ย มองเจ้าของตัวเองด้วยความสับสน “นายน้อย ทำไมถึงได้เป็นทุกข์เช่นนี้”
ลู่เจี้ยยิ้มเล็กน้อย ยังมองมองงไปทางที่เจียงหลีจากไป พูดเบาๆ ว่า “นางต้องมีฐานะที่สูงกว่าคนอื่นระดับหนึ่ง”
เงาเงียบไป ได้แต่ลอบถอนหายใจ
……
เจียงหลีกลายเป็นลูกสาวบุญธรรมของนายท่านตระกูลลู่แล้วหรือ
ถ้าเรื่องนี้แพร่สะบัดออกจากตระกูลลู่ไป ยังไม่ต้องรอให้ผู้คนสืบหาจุดประสงค์แอบแฝง อีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญกว่า ก็คือดึงดูดความสนใจของทุกคน
หลักฐานการวางแผนลอบสังหารของราชสำนักได้ปรากฏแล้ว!
