เจียงหลีตกใจ นางอายและกระวนกระวายขึ้นมาข้าเพิ่งจะสารภาพรักไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ผู้ชายคนนี้ก็รู้ว่าต้องระบุสถานะก่อน ฉลาดจริงๆ ถูกใจราชินีคนนี้จริงๆ!
เจียงหลียิ้มอย่างไม่รู้ตัว หลังจากที่ลู่เจี้ยแนะนำเสร็จ นางก็ให้ความร่วมมืออย่างดี ขานเรียกตามลู่เจี้ยทุกคำ
ในตอนที่เรียกลู่วั่งชวน นางอยากจะเรียกว่าท่านปู่ตามลู่เจี้ย แต่รู้สึกว่ามันจะดูไม่งาม ดังนั้นก็เรียกนายท่านแล้วกัน
“หลีเอ๋อร์ ที่นี่ไม่มีคนนอก ปลดปล่อยเนตรญาณของเจ้าออกมาเถอะ” ทันใดนั้นลู่เจี้ยก็พูดขึ้นมา
ฮะ?
เจียงหลีกะพริบตา มองลู่เจี้ยอย่างไม่เข้าใจ แต่เห็นรอยยิ้มของเขาไม่เปลี่ยนและสงบมาก
หรือว่าจะดูพรสวรรค์ของข้าว่าคู่ควรกับนายน้อยของตระกูลลู่คนนี้หรือไม่เจียงหลีคาดเดาในใจ ทันทีหลังจากนั้นก็ปลอบใจตัวเองด้วยอืม นี่มันก็สมเหตุสมผลดี ลู่เจี้ยสง่างามขนาดนี้ แล้วยังเก่งกาจขนาดนี้ จะให้ผู้หญิงที่ไหนมาอยู่เคียงข้างมั่วๆ ได้อย่างไร
หลังจากครุ่นคิดแล้ว เจียงหลีพยักหน้า ไม่ได้ต่อต้านคำพูดของลู่เจี้ย
ถึงแม้ว่าเจียงเฮ่าจะไม่เข้าใจว่าเกิดะไรขึ้น แม้เขาได้เจอกับน้องสาวอีกครั้งมานานแล้ว ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าพรสวรรค์ของน้องสาวเป็นอย่างไร ดังนั้นตอนนี้จึงไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ถอยหลังเล็กน้อยไปสองก้าว ให้พื้นที่ในการแสดงพลังออกมา
