ในเวลาเดียวกัน เจียงหลีที่สอดกริชเข้าไปในหัวใจของเขาทางด้านหลังก็ประหลาดใจเช่นกัน กริชที่ลู่เจี้ยมอบให้นางมิใช่สมบัติล้ำค่าหรือ ทำไมมันยังสามารถทำลายการป้องกันของหลิงเจี้ยงได้อย่างง่ายดาย ด้วยเหตุนี้จึงทำให้นางแทงได้ลึกมาก และพลังวิญญาณที่ควรจะทะลุการป้องกันก็กลับถ่ายเทเข้าไปในกริช
อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของนางก็สำเร็จแล้ว!
“อ๊ากก! เจียงหลี!” จู่ๆ มู่สิงโจวก็เงยหน้าขึ้นและตะโกน
เจียงหลีหรี่ตาลง รู้สึกว่ามันแปลกๆ ‘ระเบิดตัวเอง’
“ลู่เสวียน!” นางตะโกนเสียงดัง
ลู่เสวียนซึ่งรออยู่แล้วอย่างไม่อาจอดทนรอได้ รีบวิ่งออกไปทันที และรีบเข้าไปใต้ซากศพท่ามกลางความโกลาหล
อวี้ซูและอวี้เฉินก็วิ่งไปช่วยทันทีโดยจับร่างของนายท่านลู่และนายหญิงลู่ที่ด้านล่าง
“รัชทายาท!”
“เร็วเข้าจับพวกมันเอาไว้!”
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายในที่สุดทหารองครักษ์ก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ และลงมือยิงธนูใส่เจียงหลีและคนอื่น ๆ
ถ้ามู่สิงโจวระเบิดตัวเอง พลังของมันก็เพียงพอที่จะทำลายอู่เหมินทั้งหมด ดังนั้นเจียงหลีและคนอื่นๆ ต้องหนีไปให้ไกลก่อนที่เขาจะระเบิดตัวเอง
“ท่านพ่อ! ท่านแม่!”
ในที่สุดลู่เสวียนก็ช่วยท่านพ่อและท่านแม่ของเขาได้
แต่ว่า เมื่อพวกเขากำลังจะหลบหนี ทหารหลายร้อยคนได้ปิดกั้นถนนด้านหลังของพวกเขาเอาไว้หมดแล้ว
