แต่เจียงหลีกลับยกมือห้ามไว้เสียก่อน “เดี๋ยวก่อน ท่านพูดให้ชัดเจนกว่านี้ได้ไหม เขาคนนั้นหมายถึงใคร ข้ารู้จักหรือไม่ ข้าไม่สามารถต่อสู้กับท่านเพื่อใครที่ไหนก็ไม่รู้หรอกนะ” ยุติธรรมซะที่ไหน!
“มู่ชิงเหยียน!” ขณะนั้นเองน้ำเสียงกล่าวเตือนแสนเย็นชาก็แทรกกลางขึ้นมา
การปรากฏตัวของเขาทำให้เจียงหลีและมู่ชิงเหยียนหันไปมองพร้อมกัน คนอื่นก็มองตามมาที่เขาด้วย
เมื่อเห็นพี่ชายแววตาของเจียงหลีก็เป็นประกายและเข้าใจขึ้นมาทันที เชี่ยย! องค์หญิงซีสยาคงไม่ได้ชอบเจียงเฮ่าหรอกมั้ง จึ๊ๆๆ ช่างเป็นเวรเป็นกรรมจริงๆ
นัยน์ตาประกายสุกใสของมู่ชิงเหยียนมองไปยังจิ่งเยี่ยไม่สนใจเสียงเตือนของเขา “นี่เป็นเรื่องระหว่างข้ากับนาง”
แววตาของจิ่งเยี่ยเฉียบคม ในขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปากพูดแต่กลับถูกเจียงหลีขัดขึ้นเสียก่อน “จึ๊ๆๆจิ่งเยี่ยกลายเป็นไอ้ขี้แพ้ภายใต้เงื้อมมือข้า ไม่พอแถมยังไม่ยอมรับว่าแพ้หาผู้หญิงมาแก้แค้นข้าแทนอีกเช่นนั้นหรือ”
