ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดก็คือฆ่าเจียงหลีทิ้งซะ!
กำจัดนาง!
หลิงไซว่ก้าวเท้าเตรียมที่จะตามหาเจียงหลี ทันใดนั้นก็รับรู้ได้ถึงพลังที่แข็งแกร่งกว่าตน ลงมาจากฟ้า
เขาตกใจ เงยหน้ามองบนฟ้า เห็นแค่คนคนหนึ่งโจมตีเขาอย่างไม่ทันคาดคิด
“เจ้าเป็นใคร” เขารีบตอบโต้ “ข้าคือคนของสำนักหลิงอู่ ก่อนจะลงมือ คำนึงถึงผลที่จะตามมาให้ดี”
เขาคิดว่าแค่เพียงแสดงสถานะให้รู้ ก็จะทำให้ศัตรูรู้แล้วถอยไป
ที่ไหนได้ เสียงที่เย็นชาลอยมา “ถือว่าเป็นคนของสำนักหลิงอู่ แล้วกล้ามาทำร้ายคนตระกูลลู่ของข้า ต้องตายสถานเดียว!”
ตระกูลลู่!
“เจ้าคือลู่จ้าน!” หลิงไซว่ตกใจหน้าซีด
“จำไว้ คนที่ฆ่าเจ้าในอาณาเขตหลิงอู่คือคนตระกูลลู่ ข้ารอให้เจ้ามาแก้แค้นข้าในชาตินี้ ก็ยังดีที่ให้ข้าได้ฆ่าเจ้า” ลู่จ้านพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและรุนแรงราวกับสายฟ้าฟาด
หลังจากที่เขาพูดจบ จิตสังหารที่มากมายได้รัดคอหลิงไซว่ของสำนักหลิงอู่จนตาย แม้แต่โอกาสที่จะให้เขาส่งเสียงร้องอย่างน่าเวทนาก็ไม่มี
……
ฟิ้ววว
ในโลกนี้ ห้องลับที่อยู่ลึกในสำนักหลิงอู่ คนที่หลับตานั่งสมาธิก็กระอักเลือกออกมาทันที พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งแต่เดิมหายไปจากร่างกาย ทำลายเส้นลมปราณของเขาไปไม่น้อย
เขารีบควบคุมไว้ ยับยั้งการแว้งกัดนี้ ไม่ง่ายเลยที่จะสงบลง ในตาของเขาเต็มไปด้วยความแค้น กัดฟันพูดว่า “ลู่จ้าน!”
……
อาณาเขตหลิงอู่
