กรงเล็บอันแหลมคมของเลี่ยเทียนซื่อต้องการฉีกชิงเฟิ่งออกเป็นชิ้นๆ ส่วนชิงเฟิ่งก็มิได้แสดงความอ่อนแอใดๆ ออกมาให้เห็น ปีกที่กางออกนั้นขดตัวในสายลมเพื่อต้านทานการโจมตีอันเ**้ยมโหดของเลี่ยเทียนซื่อ และกรงเล็บที่แหลมคมคู่นี้ก็เข้าโจมตีเลี่ยเทียนซื่อด้วยเช่นเดียวกัน
การต่อสู้ของวิญญาณยุทธ์กลางเวหา ทำให้ทุกคนถึงกับประหลาดใจ
และการท้าประลองระหว่างเจียงหลีและไป๋หลี่เฟิ่งนี้ ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าพวกเขาทรงพลังยิ่งนัก
เสียงปะทะกันระหว่างหมัดและเท้าดุจค้อนและเหล็ก ซึ่งแรงปะทะกันเช่นนี้ ทำให้ผู้คนรอบข้างที่ได้ยินเสียงเหล่านี้ต่างรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาทันที
ร่างของทั้งสองเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว แสงสีดำและแสงสีฟ้าเข้าประสานเข้าหากัน ซึ่งรวดเร็วจนคนดูมองไม่ออกว่าใครเป็นฝ่ายได้เปรียบหรือเสียเปรียบ
“ช่างเป็นทักษะการต่อสู้ที่ช่ำชองยิ่งนัก!”
“ทั้งสองตระหนักรู้ถึงทักษะการต่อสู้ที่พวกเขาฝึกฝนมาจนถึงระดับนี้เชียวหรือ!”
“โชคไม่ดีเสียจริงๆ ที่เข้าสู่สถานบันไป๋หยวนพร้อมกับพญามารเหล่านี้ รัศมีส่องประกายหลังจากนี้ คงมีไว้สำหรับสองคนนี้ ไม่เกี่ยวกับพวกเราแล้ว”
“คิดเช่นนี้ก็ไม่ถูก หากพวกเราได้เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับผู้ถูกเลือกทั้งสองและได้เห็นการเจริญเติบโตของทั้งสองคนด้วยตาของเราเอง จะโชคดีสักเพียงใด”
“เฮ้อ หากไม่นับความยิ่งใหญ่ของวิญญาณยุทธ์ อาศัยเพียงการตระหนักรู้ถึงทักษะการต่อสู้อย่างเดียว ข้าก็แพ้แล้ว”
