ชายหนุ่มยิ้มอย่างมั่นใจ “ข้าเป็นใครน่ะหรือ เจ้ายังมิคู่ควรที่จะถามเช่นนั้น วันนี้ข้าจะลองดูว่าเจ้าเก่งกาจสมคำร่ำลือหรือไม่”
พอพูดถึงเพียงเท่านี้ เขาก็ปล่อยวิญญาณยุทธ์ออกมาทันทีและพุ่งตรงไปที่เจียงหลี
เจียงหลีขมวดคิ้วและมองไปที่ชายหนุ่มผู้นั้น
พลังวิญญาณที่คมราวกับมีดดาบกระหน่ำเข้าหานางจนเสื้อผ้าของนางเกิดเสียงสายลมดัง
แน่นอนว่านางเพียงยกมือข้างเดียวและออกหมัดอย่างจริงใจไม่เสแสร้งด้วยความเร็วที่ช้ามาก แต่เมื่อนางสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณจากคู่ต่อสู้ นางก็กลายเป็นสัตว์ร้ายคำรามทะลุผ่านการป้องกันของคู่ต่อสู้อย่างมิอาจต้านทานได้และหมัดก็ได้พุ่งตรงไปที่เอวของเขา
เอื้อก!
ผู้ท้าประลองถึงกับกระอักเลือดและร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปบนฟ้าแล้วกระเด็นออกจากสังเวียน
มีอีกกระบวนท่าแล้ว!
ทุกคนต่างตกตะลึง สองวันที่ผ่านมานี้ ไม่ว่าเจียงหลีจะต่อสู้กับผู้ใดก็ตาม ล้วนออกอาวุธเพียงกระบวนท่าเดียวเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น คู่ต่อสู้ก็ต่างพ่ายแพ้ภายในกระบวนท่าเดียวเช่นกัน
นางแข็งแกร่งได้ถึงขนาดไหนเชียว!
ในที่สุด เด็กใหม่คนอื่นๆ ต่างเริ่มครุ่นคิดประเด็นนี้ในใจ
“ไร้มารยาทสิ้นดี” เจียงหลีที่อยู่บนสังเวียนยืนมองร่างที่บินเหินออกไปแล้วกล่าวอย่างเย็นชา
แน่นอนว่าขณะนี้มีเสียงดังมาจากระยะไกล เจียงหลีเงยหน้าขึ้น มองเห็นเพียงฝูงชนแออัดกลุ่มเดิมแยกออกเป็นทางซ้ายขวาโดยไม่รู้ตัว พร้อมกับมีเงาคนค่อยๆ ปรากฎออกมา…
