การแข่งขันจัดอันดับของเด็กใหม่นั้นมีสนามประลองสิบสนาม แต่ละสนามประลองนั้นก็กำลังต่อสู้แข่งขันกันอยู่ บนสนามสู้กันอย่างดุเดือด ฝูงคนล่างสนามก็ดูกันอย่างสนุกสนาน
ผู้ชมด้านล่างสนามประลองเหล่านี้ ไม่ได้มีเพียงแต่เด็กใหม่เท่านั้น แต่มีศิษย์ปัจจุบันอยู่ด้วยไม่น้อย
“ลู่…อ้าว?” เดิมทีเจียงหลีจะถามอะไรลู่เสวียนเสียหน่อย แต่จู่ๆ ก็พบว่าเจ้าหมอนี่ไม่รู้ว่าหายไปไหนเสียแล้ว
สายตากวาดผู้คนในฝูงชนอย่างว่องไว เจียงหลีถึงได้เห็นเงาลู่เสวียนเบียดอยู่หน้าป้ายประกาศ
นางเดินเข้าไป ยืนข้างลู่เสวียน “นี่คืออะไรหรือ”
“ป้ายคะแนน เจ้าดูสิตอนนี้คนที่มีคะแนนสะสมสิบอันดับแรกคะแนนสูงมากแล้ว!” ลู่เสวียนกัดฟันกล่าว ดูท่าทางของเขาแล้ว เหมือนจะใส่ใจการเป็นศิษย์ของเจ็ดวีรบุรุษเป็นอย่างมาก
เจียงหลีเงยหน้าขึ้นมอง คนที่มีคะแนนสะสมสิบอันดับแรก คะแนนต่ำสุดก็ร้อยกว่าคะแนนแล้ว คะแนนสูงสุด…
สายตาเจียงหลีค้างชะงัก นางเห็นชื่อหนึ่งที่นางคุ้นเคย
ไป๋หลี่เฟิ่ง!
ไป๋หลี่เฟิ่งก็มาสถาบันไป๋หยวน อีกทั้งยังมีคะแนนถึงสี่ร้อยยี่สิบคะแนนในการแข่งขันจัดอันดับเด็กใหม่
“หากเอาชนะได้หนึ่งสนาม จะบวกเพิ่มสิบคะแนน แต่ทว่า ยังมีความเป็นไปได้อีกหนึ่งอย่าง ก็คือท้าประลองคนที่มีคะแนนนำสิบอันดับแรกในขณะนี้ เมื่อชนะแล้ว ก็สามารถเอาคะแนนในตอนนี้ของพวกเขามาเป็นของตนได้” ลู่เสวียนสายตาครุ่นคิดกล่าวพึมพำ เหมือนว่ามีความคิดจะทำอะไร
