หรือว่า…พลังลึกลับนั้น ไม่ใช่แค่เมื่อขณะที่ลู่เจี้ยป่วย จึงจะปล่อยออกมาในปริมาณที่เพียงพอ แต่เมื่อจิตใจของเขาไม่เสถียร ก็จะถูกปลดปล่อยออกมาเหมือนกันอย่างนั้นหรือ ดวงตาของเจียงหลีเปล่งประกายราวกับว่าเขาได้ค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่!
หากการคาดเดาเป็นอย่างนั้นจริง จากนี้ไปนางก็ไม่ต้องรอให้ลู่เจี้ยป่วย เมื่อใดที่ต้องการ เพียงแค่หยอกล้อแกล้งเขา พยายามหยอกล้อและแกล้งเขาอย่างเต็มที่! และเมื่อทำให้เขารู้สึกจิตใจปั่นป่วน นางก็จะสามารถรับพลังแบบนั้นได้!
ฮ่าๆๆ—-!
เจียงหลีหัวเราะอย่างบ้าคลั่งในใจ การค้นพบครั้งนี้ น่ายินดียิ่งกว่าการได้รับการเลื่อนขั้นสามระดับติดต่อกัน
เป็นอย่างที่คิดหรือไม่ แค่ลองดูก็รู้แล้ว!
คิดแล้วก็ต้องทำเลย
เจียงหลีกะพริบตา หันหน้าไปทางลู่เจี้ยที่ดวงตาค่อยๆ ปิดลง
นางรู้สึกได้ถึงร่างกายที่แน่นหนาของชายหนุ่ม นอกจากนี้ยังสังเกตเห็นว่าเขาหายใจอย่างอดกลั้น
“เจียงหลี ปล่อยมือ” ลู่เจี้ยกัดฟัน สีหน้าดูไม่ได้ เขาไม่กล้ายอมรับว่าเขาถูกล่อลวงโดยหญิงสาวตัวเล็กๆ ที่ยังไม่โตเต็มที่นี้
แต่ว่าเจียงหลีเองก็กล้ามากยิ่งขึ้น เกาะอยู่บนตัวเขาเหมือนอย่างปลาหมึกยักษ์ “ไม่ปล่อย ให้ตายก็ไม่ปล่อย”
“เจ้าคิดจะทำอะไร” ลู่เจี้ยพูดด้วยเสียงที่แหบแห้ง
บนขมับของเขา มีเส้นเลือดสีเขียวที่เริ่มกระตุกแล้ว
“ไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่อยากเข้ามาใกล้ๆ ท่าน” เจียงหลีตอบอย่างตรงไปตรงมา นางซื่อสัตย์มาก!
