แม่งเอ้ย…..
เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อนี้มาเปิดได้ไม่เป็นเวลาเอาซะเลย!
เจียงหลีอยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่มีน้ำตา เห็นได้ชัดว่าอีกนิดเดียว นางก็จะสามารถจูบความงดงามที่อยู่ใกล้ได้อีกครั้ง จะได้ลิ้มรสดื่มด่ำกลิ่นที่หอมและหวานนั้นอีกครั้ง มีความเสียใจเล็กน้อยปรากฏขึ้นในดวงตาของนาง ทำให้นางอยากจะหนีออกจากการควบคุมของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ
แน่นอนว่า เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อไม่ให้โอกาสนี้กับนาง เมื่อนางกำลังรู้สึกว่าร่างกายเบา ตัวนางก็มาถึงที่สนามฝึกของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อเสียแล้ว
สถานที่ที่คุ้นเคย ความรู้สึกคุ้นเคย ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคืออารมณ์
“คราวนี้จะทดสอบอะไร” เจียงหลีพึมพำด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อไม่ปล่อยให้นางรอ ทันใดนั้น มี ‘เจียงหลี’ สองคนยืนอยู่ตรงข้ามนาง ดวงตาขอเจียงหลีจมลง และก็ตื่นขึ้นอย่างระวังตัว
ครั้งที่แล้ว นางล้มเหลวในการท้าทายของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ และครั้งนี้ยังคงเป็นความท้าทายเดิมอยู่หรือไม่
นางเม้มริมฝีปากและยิ้ม ดวงตาของนางคมขึ้นอย่างรวดเร็ว และนางกระซิบกับตัวเองทั้งสองว่า “ครั้งที่แล้วข้าแพ้พวกเจ้า ครั้งนี้ ข้าจะทวงมันคืนพร้อมกับกำไร!”
ตูม!
ทันใดนั้นแสงสีทองก็ปรากฏขึ้น เงาร่างที่ว่างเปล่าของเลี่ยเทียนซื่อ ลอยอยู่ข้างหลังเจียงหลี
