การล่อลวงของเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อนั้นมีมากเกินไปสำหรับนาง นางไม่สามารถยอมแพ้ได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้นนางมีความรู้สึกว่า เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อที่เข้าสู่ร่างของ ‘เจียงหลี’ ในเวลาเดียวกับนางนี้ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวิญญาณของนาง
“งั้นก็ฝึกฝนต่อ” ลู่เจี้ยพ่นคำสี่คำออกมาอย่างเย็นชา
ท่าทีของเขาในเวลานี้เย็นชามาก อย่างไรก็ตาม เจียงหลีไม่สนใจ เพราะรู้ว่าเขากำลังอึดอัด และไม่สบายใจที่ตัวเองโดนเอาเปรียบ
นึกถึงเมื่อครู่…
เจียงหลีเลียปาก เหมือนว่ายังรับรสชาติที่ค้างอยู่
การเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อนของนาง ทำให้ใบหน้าของลู่เจี้ยเข้มขึ้น
…
สติสัมปชัญญะ มีความมืดมัวและว่างเปล่า ลวงตาทำให้มองเห็นไม่ชัด แต่ว่าในความคิดแห่งสติสัมปชัญญะนั้น หนาและแข็งเหมือนน้ำค้าง เปล่งประกายดั่งแสงอัญมณี
เจียงหลียังคงทำซ้ำๆ กับเคล็ดลับที่ลู่เจี้ยสอน ค่อยๆ ดื่มด่ำกับการปลูกฝังของเนี่ยนซือ ดูเหมือนว่านางจะมาถึงข้างหน้าทะเลสาบสีขาวโพลน
ทะเลสาบสีขาวใสเหล่านี้ ก็คือสติสัมปชัญญะของนาง
ข้าจะรวบรัดและควบคุมมันได้อย่างไร จะทำมันให้มีวิธีการโจมตีได้อย่างไร เจียงหลีถามตัวเองอยู่ในใจ
ตามที่ลู่เจี้ยบอกไว้ สิ่งแรกในการเริ่มต้นของเนี่ยนซือคือการรู้วิธีควบคุมสิ่งต่างๆ!
แน่นอนว่า หากต้องการควบคุมสิ่งต่างๆ ก่อนอื่นต้องย่อตัวและเปลี่ยนสติสัมปชัญญะให้เป็นรูปร่าง จากนั้นจึงจะเข้าควบคุมสิ่งต่างๆ ผ่านจิตสำนึกอันศักดิ์สิทธิ์และมหัศจรรย์
