…เห็นความกระตือรือร้นอืม นางรีบร้อน! และรีบร้อนจริงๆ!นางอยากเป็นเนี่ยนซือ ทำไมกระตือรือร้นที่จะเป็นเนี่ยนซือถึงเพียงนี้ ลู่เจี้ยต้องการค้นหาคำตอบในแววตาของนางน่าเสียดาย ที่เจียงหลีไม่ให้โอกาสนั้นแก่เขา“สรุปว่าได้หรือไม่ได้ ขอคำตอบหน่อยสิ!” เมื่อเห็นลู่เจี้ยนิ่งเงียบ เจียงหลีก็หมดความอดทนการเป็นเนี่ยนซือ จะสามารถเข้าไปในเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อได้ตามต้องการ โดยที่ไม่ถูกจำกัดอีกต่อไป มีเพียงการเป็นเนี่ยนซือเท่านั้น ที่สามารถยกระดับให้เป็นเนี่ยนซือได้ เพื่อที่จะควบคุมเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ และเป็นเจ้านายของมันได้ดังนั้น นางจึงวิตกกังวลเป็นอย่างมากนางไม่รู้ว่าในสถาบันไป๋หยวน มีเนี่ยนซืออยู่จริงหรือไม่ แต่ว่าตอนนี้มีอยู่ตรงหน้าแล้วหนึ่งคน นางจะปล่อยไปได้อย่างไรเนี่ยนซือ! นางอยากเป็นเนี่ยนซือ!“ได้” การรอคอยอย่างวิตกกังวลของเจียงหลี ในที่สุดลู่เจี้ยก็พยักหน้า“ถ้าเช่นนั้นก็เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลย!” เมื่อได้ยินคำตอบของลู่เจี้ย เจียงหลีแทบจะรอไม่ไหวแล้วและยืนขึ้น มองเขาด้วยดวงตาที่แปล่งประกายการสูญเสียการทรงตัวอย่างกะทันหันตรงหัวเข่าทั้งสองข้างนั้น ทำให้ดวงตาของลู่เจี้ยมองไปยังจุดที่เจียงหลีกดทับโดยไม่รู้ตัวแต่ว่า หลังจากที่เขาเหลือบมองเบาๆ ก็มองเห็นในดวงตาที่สวยงามคู่นั้น ความสงบและเฉยเมยได้กลับคืนมา “เริ่มพรุ่งนี้เถอะ”“ทำไมต้องรอ” เจียงหลีผิดหวังเล็กน้อยลู่เจี้ยเงยหน้าขึ้นมองนาง โดยไม่พูดอะไรสักคำเจีย
