ขึ้นกลางอากาศอย่างไม่คาดคิด และได้ยกมือขึ้นแล้วจู่โจมไปทางอู๋เชียนทันใดนั้น เหมือนมีม้าพันตัวคำราม พวกมันมุ่งไปข้างหน้า เพื่อบดขยี้พลังของอู๋เชียน ไม่เพียงเท่านี้ พลังฝ่ามือนี้ได้ตกลงมาที่ร่างของอู๋เชียนโดยตรง ทำให้เขาลอยตัวขึ้นกลางอากาศทันที แล้วตกลงมาอยู่นอกห้องโถง ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา หลังจากทุกอย่างจบลง ลู่จ้านก็ลงมาอยู่ในห้องโถงประหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น ด้วยสายตาที่เย็นชาราวกับใบมีดที่คมกริบ กวาดตามองดู ‘แขก’ เหล่านั้นของตระกูลลู่พายุดูเหมือนจะสงบลงแล้วอย่างไรก็ตาม โต๊ะและเก้าอี้ในห้องโถงถูกทำลายจนเกือบหมดสิ้น เว้นแต่ม้านั่งอวิ๋นจิ่นตัวยาวของลู่เจี้ย“ข้าเป็นคนของสำนักหลิงอู่ พวกเจ้าตระกูลลู่ต้องการจะก่อกบฏหรือ” น้ำเสียงที่โกรธของอู๋เชียนดังมาจากด้านนอกห้องโถงลู่จ้านหัวเราะเยาะ “การฆ่าเจ้าเป็นการกบฏอย่างนั้นหรือ เจ้ามองตัวเองสูงส่งเกินไปแล้ว”“ลู่จ้าน ส่งแขก” ในเวลานี้ลู่เจี้ยเปิดปากพูด และน้ำเสียงของเขายังคงเบาบางเสมือนไอหมอกลู่จ้านลดความเย่อหยิ่งลงทันที และกล่าวด้วยความเคารพว่า “ขอรับ!”เมื่อพูดจบ หลิงเจี้ยงทั้งสองในตระกูลลู่ ซ้ายคนหนึ่งขวาคนหนึ่งเข้าไปจับอู๋เชียนทันที หยุดการดิ้นรนและคำพูดของเขา แล้วพาเดินตรงไปที่ประตูใหญ่ โดยไม่เห็นแก่หน้าของสำหนักหลิงอู่และมู่หว่านโหรวแม้แต่น้อยหนานอู๋เฮิ่นไม่ขยับ เขามองไปที่ลู่เจี้ยที่สงบนิ่งตั้งแต่ต้นจนจบ ดวงตาของเขาเปล่งประกาย เมื่อเห
