สถาบันไป๋หยวนอย่างนั้นหรือ
ดวงตาเจียงหลีเป็นประกาย
อันที่จริงความทรงจำอย่างเดียวที่นางมีต่อสถาบันไป๋หยวนก็คือเจียงเฮ่าซึ่งเป็นพี่ชายของเจ้าของร่างนี้เขามีจุดมุ่งหมายเข้าสถาบันไป๋หยวนมาโดยตลอด
เจียงเฮ่าอยู่ที่ซั่งตู หรือว่าจะซ่อนตัวอยู่ในสถาบันไป๋หยวนนะ เจียงหลีนึกสงสัยอีกครั้ง
แต่ทว่า…
นางยังทำภารกิจเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อไม่สำเร็จ อาการบาดเจ็บในร่างกายก็ยังไม่ทุเลา หากจากลู่เจี้ยไปแล้วอาการบาดเจ็บแทบทุกเดือนยังพอว่า แล้วเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อล่ะจะทำเยี่ยงไร
นางมีตัวช่วยวิเศษพลิกฟ้าดินแต่กลับนำมาใช้ไม่ได้เช่นนี้ทำให้นางกินไม่ได้นอนไม่หลับ
“ข้า…”
“หลีเอ๋อร์ ข้าหวังว่าเจ้าจะไปที่สถาบันไป๋หยวน”
“…”
ในขณะที่เจียงหลีกำลังจะปฏิเสธลู่เจี้ยกลับค่อยๆ เปิดปากพูด
ดูเหมือนว่าที่เขาเพิ่งจะถามออกไปไม่ได้เอาคำตอบจากนางจริงๆ แต่เขาพูดในสิ่งที่ตัดสินใจออกมา
เจียงหลีหรี่ตา ในแววตาของนางสั่นไหว นางกำลังพิจารณาถึงการตัดสินใจของผู้ชายคนนี้
จู่ๆ นางก็ยิ้มหยอกล้อ เอนกายพิงในรถม้าอย่างเกียจคร้าน เผยให้เห็นท่าทางสบายเป็นธรรมชาติที่ไม่เหมาะสมกับอายุ “ถ้าหากข้าไปสถาบันไป๋หยวนแล้ว ท่านจะทำอย่างไร ไม่อยากให้ข้าอุ่นเตียงให้แล้วหรือ”
พวกเขาสองคนเป็นที่ต้องการซึ่งกันและกัน เขาก็ต้องการนางมาบรรเทาอาการเจ็บไข้ได้ป่วยเช่นกัน
