ลู่เจี้ยยิ้มขำ “ที่จริงเจ้าน่าจะเข้าใจดี ข้าเป็นนายเจ้าเป็นบ่าว ในที่นี้บ่าวทาสไม่มีตำแหน่ง ไม่มีสิทธิ์เลือก นาย ในสายตาคนบนโลก เจ้าเป็นทาสของตระกูลลู่ ทุกสิ่งทุกอย่างของเจ้าต้องผ่านการยินยอมจากข้า”
เจียงหลีหดหู่ นางเข้าใจเหตุผล แต่ก็ไม่สบายใจจริงๆ
คิดๆ ดูแล้วโลกก่อนหน้านางอยู่เบื้องสูง ในโลกนี้นางได้กลายเป็นทาสที่ใช้ชีวิตโดยพึ่งพาเจ้านายของนางอย่างนั้นหรือ
เหอะ ช่างน่าขันยิ่งนัก
“หลีเอ๋อร์เจ้าอยากไปสถาบันไป๋หยวนหรือไม่” จู่ๆ ลู่เจี้ยก็ถามขึ้น
