ู่จ้าน ตามข่าวลือเขาทะลุระดับหลิงเจี้ยงได้ตั้งนานแล้ว เย่ว์เซิงตกใจกลัวจนสั่นไปทั้งร่าง มือเท้าถูกควบคุมจนไม่สามารถขยับดีดดิ้นได้ ทำได้เพียงร้องขอความช่วยเหลือ “ใต้เท้าลู่จ้าน ได้โปรดไว้ชีวิต ไว้ชีวิตข้าเถอะ”ลู่จ้านไม่เพียงแสยะยิ้มเยือกเย็นแต่เขากลับออกแรงนิ้วทั้งห้า ได้ยินแค่เสียงดัง กรอบ มาจากลำคอของเย่ว์เซิง ทั้งศีรษะของเขาร่วงหล่นลงมา“ฆ่ามัน!” ลู่จ้านโยนศพทิ้งอย่างไร้เยื่อใยแล้วออกคำสั่งต่อไปจอมยุทธ์ของตระกูลเย่ว์มีมากหรือไม่มีมากมายอย่างนั้นหรือเช่นนั้นจอมยุทธ์ของตระกูลลู่มีมากหรือไม่หึ มีมากมายเสียยิ่งกว่า!เสียงร้องดังโหยหวนภายในตระกูลเย่ว์ขณะที่เย่ว์ชิงหลิวออกมาเห็นเพียงตระกูลเย่ว์ถูกฆ่าล้าง มีเพียงเลือดไว้ดูต่างหน้า อ้ากกก! เขาตะโกนสุดเสียงบันดาลโทสะออกมาอย่างบ้าคลั่ง จบแล้ว หมดแล้ว ตระกูลเย่ว์จบสิ้นแล้วในกลุ่มคนนั้นเขามองเห็นผู้อาวุโสประจำตระกูลถูกทำร้ายนอนอ้าปากพะงาบๆ ด้วยความชราจึงไม่มีแม้แต่แรงจะสู้กลับไปร่างไร้วิญญาณของเย่ว์เซิงกับเย่ว์คงนอนจมอยู่ใต้ฝ่าเท้าของลู่จ้านและรอยยิ้มอำมหิตของลู่จ้านมิได้จางหายไปจากใบหน้าเมื่อรู้สึกถึงความเกลียดแค้นงสะท้อนออกมาจากเย่ว์ชิงหลิว ลู่จ้านจึงหันกลับไปช้าๆ จ้องมองด้วยความเกลียดชัง จากนั้นเขาพูดด้วยน้ำเสียงเนิบช้าแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น “เย่ว์หนานซีและหลิงเจี้ยงระดับหกพ่ายแพ้ต่อเจียงหลีด้วยความเจ็บแค้นใจ โจมตีไม่สำเร็จจนถูกฆ่าเพื่อต
