ป็นศาสตราวุธแห่งเทพที่แหลมคม พุ่งไปยังหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว“นี่มันอะไร!” หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ที่ยืนอยู่ข้างๆ หลุม เห็นแสงสีแดงก่ำพุ่งมาหาตัวเอง ก็ตกใจมากทว่า เขาไม่ได้สนใจอะไรมาก ถึงอย่างไรเขาก็มั่นใจในพลังป้องกันของหลิงเจี้ยงมากกว่าเพียงแต่ว่า ในตอนที่แสงสีแดงก่ำเข้ามาใกล้ ความงดงามจางหายไป เผยให้เห็นหน้าตาที่ดุร้ายของมัน เขาจึงรับรู้ได้ถึงอันตรายไม่!หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์รีบถอยหลังแต่ทว่า มันสายเกินไปจูเสียเร็วกว่าเขา พุ่งทะลุไปที่หว่างคิ้วของเขาอย่างไม่ลังเล เส้นสีแดงเล็กๆ ทะลุผ่านหน้าผากมาถึงกรามร่างของหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ที่กำลังถอยแข็งทื่อขึ้นมาทันที ยืนอยู่กับที่ และแสงสีแดงก่ำที่งดงามก็กลับไปหาเจ้าของของมันที่เพิ่งกระโดดขึ้นมาจากหลุมจูเสีย! เจียงหลีแบมือออกแล้วจับไว้ ในที่สุดนางก็จับศาสตราวุธเทพอันนี้ได้ฟิ้วววเหมือนรับรู้ได้ถึงอารมณ์ของเจ้าของ จูเสียสั่นเล็กน้อยเพื่อสื่อสารกับนาง“อ้อ! คนตระกูลเย่ว์!”เพราะตระกูลเย่ว์ประมาทเลยถูกจูเสียฆ่า เกรงว่าตอนที่ใกล้ตายก็ยังไม่เชื่อว่าสาวใช้คนหนึ่งได้เรียนรู้ถึงอาวุธที่สามารถฆ่าหลิงเจี้ยงได้เขาตายตาไม่หลับ ตาทั้งสองข้างเบิกโพลง ร่ายกายค่อยๆ ล้มไปด้านหลัง ทำให้คนตระกูลเย่ว์อีกสามคนสนใจเป็นยิ่งนักตาย… ตายแล้วงั้นรึผู้คนที่ดูอยู่รอบๆ พอเห็นเหตุการณ์นี้ ก็ตกตะลึงเป็นอย่างมากตอนจบนี้ พลิกผันไปจากที่พวกเขาคิดไว้! หลิงซื
