ไป พวกเขาไม่โดนเย่ว์ชิงหลิวลงโทษก็แปลกแล้ว!“นางปีศาจ เจ้าใช้วิธีอะไร” หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ตะโกนใส่เจียงหลีเจียงหลียิ้มมุมปาก หน้าเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยคราบเลือด เผยให้เห็นความโหดเ**้ยมอย่างชัดเจน “วิธีการฆ่าคน!”คำพูดประโยคเดียว ทำให้หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ทั้งสามโกรธมากตอนนี้ พวกเขาไม่สนใจใครทั้งนั้น ไม่สนใจคำสั่งจับเป็นของเย่ว์ชิงหลิว ทั้งสามปลดปล่อยพลังพร้อมกัน แล้วไปฆ่าเจียงหลี“รนหาที่ตาย!”เจียงหลีจับจูเสียด้วยมือทั้งสองข้าง บิดอย่างแรง แยกออกเป็นสองอัน หันหลังกลับ สะบัดอาวุธลับวงแหวนสามวงที่อยู่บนคมดาบ และโจมตีไปยังหลิงเจี้ยงทั้งสามที่พุ่งมาหานางตามการเคลื่อนไหวของนาง กระดิ่งที่เหมือนหัวงูแขวนอยู่ตรงด้ามจูเสีย เกิดเสียงที่ไพเราะและสั่นขึ้นทันใดนั้น หลิงเจี้ยงทั้งสามที่พุ่งมาหานาง รู้สึกได้เพียงว่าสติเลือนลาง ดวงตาและการเคลื่อนไหวเชื่องช้า ราวกับว่าสูญเสียพลังการต่อสู้แล้วหยุดอยู่กับที่ไม่เพียงแต่พวกเขา แม้แต่ผู้คนที่ดูอยู่รอบๆ และมือดีของตระกูลลู่ที่ซ่อนตัวอยู่ หนานอู๋เฮิ่น อู๋เชียน หลังจากได้ยินเสียงกระดิ่งก็หน้ามืดไปชั่วพริบตาเสียงกระดิ่งอันไพเราะ ทำให้คนตกอยู่ภวังค์อาวุธลับที่เจียงหลีสะบัดไป ใช้โอกาสนี้เผยความดุร้าย พุ่งไปที่คอของทั้งสามคนเอื้อออกเอื้อออกเอื้อออกเสียงร้องที่น่าเวทนาทั้งสองดังขึ้นมาพร้อมกัน ทำให้ผู้คนรู้สึกตัวภาพเหตุการณ์ที่เห็นอยู่ตรงหน้า ทำให้พวกเขาตกใจเป็นอย่า
