ในขณะเดียวกัน แสงสีแดงที่พุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของนาง ก็กลายเป็นศาสตราวุธแห่งเทพที่แหลมคม พุ่งไปยังหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว
“นี่มันอะไร!” หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ที่ยืนอยู่ข้างๆ หลุม เห็นแสงสีแดงก่ำพุ่งมาหาตัวเอง ก็ตกใจมาก
ทว่า เขาไม่ได้สนใจอะไรมาก ถึงอย่างไรเขาก็มั่นใจในพลังป้องกันของหลิงเจี้ยงมากกว่า
เพียงแต่ว่า ในตอนที่แสงสีแดงก่ำเข้ามาใกล้ ความงดงามจางหายไป เผยให้เห็นหน้าตาที่ดุร้ายของมัน เขาจึงรับรู้ได้ถึงอันตราย
ไม่!
หลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์รีบถอยหลัง
แต่ทว่า มันสายเกินไป
จูเสียเร็วกว่าเขา พุ่งทะลุไปที่หว่างคิ้วของเขาอย่างไม่ลังเล เส้นสีแดงเล็กๆ ทะลุผ่านหน้าผากมาถึงกราม
ร่างของหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ที่กำลังถอยแข็งทื่อขึ้นมาทันที ยืนอยู่กับที่ และแสงสีแดงก่ำที่งดงามก็กลับไปหาเจ้าของของมันที่เพิ่งกระโดดขึ้นมาจากหลุม
จูเสีย! เจียงหลีแบมือออกแล้วจับไว้ ในที่สุดนางก็จับศาสตราวุธเทพอันนี้ได้
ฟิ้ววว
เหมือนรับรู้ได้ถึงอารมณ์ของเจ้าของ จูเสียสั่นเล็กน้อยเพื่อสื่อสารกับนาง
“อ้อ! คนตระกูลเย่ว์!”
เพราะตระกูลเย่ว์ประมาทเลยถูกจูเสียฆ่า เกรงว่าตอนที่ใกล้ตายก็ยังไม่เชื่อว่าสาวใช้คนหนึ่งได้เรียนรู้ถึงอาวุธที่สามารถฆ่าหลิงเจี้ยงได้
เขาตายตาไม่หลับ ตาทั้งสองข้างเบิกโพลง ร่ายกายค่อยๆ ล้มไปด้านหลัง ทำให้คนตระกูลเย่ว์อีกสามคนสนใจเป็นยิ่งนัก
ตาย… ตายแล้วงั้นรึ
