อู๋เชียนพูดอย่างเยือกเย็น รู้ว่าที่เขาพูดคือเรื่องของไป๋หลี่เฟิ่ง เขาที่เป็นคนของราชสำนักก็รู้สึกขายหน้า แต่ว่าตอนนี้เขาพูดได้แค่ว่า “เจียงหลีพลังเพียงขั้นห้า หรือว่าท่านอาจารย์หนานจะคิดจริงๆ ว่านางคือไป๋หลี่เฟิ่งคนที่สอง?”
หนานอู๋เฮิ่นกลับส่ายหัวเบาๆ “ผิดแล้ว ไป๋หลี่เฟิ่งก็คือไป๋หลี่เฟิ่ง เจียงหลีก็คือเจียงหลี เกรงว่าหลังจากวันนี้ ไป๋หลี่เฟิ่งจะถูกเจียงหลีมาแทน”
“คนที่ตายไปแล้วเนี่ยนะ?” อู๋เชียนพูดอย่างเยือกเย็น เขาได้ตัดสินไปไว้แล้วว่า เจียงหลีต้องตาย!
เจียงหลีต้องตาย!
ผู้คนที่ดูการต่อสู้อยู่เกือบทุกคน ไม่มีใครคิดว่าเจียงหลีจะรอดในสถานการณ์แบบนี้
อย่าว่าแต่คนที่สู้กับนางคือหลิงเจี้ยง นอกจากการต่อสู้รอบนี้ ยังมีหลิงเจี้ยงอีกสามคนที่มองนางอย่างดุร้าย
นางสู้จนชนะได้หนึ่งคน แล้วจะชนะอีกสามคนได้ไหม
ไม่ได้ เป็นไปไม่ได้
ปังงง
พลังระเบิดออก ทั้งสองที่สู้อยู่แยกออกจากกัน
ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้ง ผู้คนเห็นเพียงแค่เสื้อของหลิงเจี้ยงขาดเล็กน้อย แต่เจียงหลี เสื้อดำของนางเต็มไปด้วยเลือดตั้งนานแล้ว เลือดไหลลงมาจากหน้าผาก อาบแก้มนางไปข้างหนึ่ง ในตามีเลือดแดงคั่งอยู่
แขนขวาของนาง แขนเสื้อขาดหมดแล้ว เผยให้เห็นแขนที่ขาวผ่องที่ถูกเลือดอาบ
แต่ทว่าแววตานางยังคงเด็ดเดี่ยว ใบหน้าเย็นชา จ้องมองหลิงเจี้ยงแห่งตระกูลเย่ว์ตาเขม็ง
