“อย่างเจ้าน่ะรึ” หลิงเจี้ยงคนหนึ่งพูดอย่างเหยียดหยาม
ถ้าหากไม่มีคำสั่งจากนายท่านว่าต้องจับเป็น เด็กผู้หญิงคนนี้โดนพวกเขาฉีกเป็นชิ้นๆ ไปนานแล้ว
“อย่างข้านี่แหละ!” น้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยวของเจียงหลี ไม่มีความเกรงกลัวเลยสักนิด
ผู้คนรอบๆ ที่มาดูล้วนแต่ตกตะลึง นับถือในความกล้าหาญของนาง และก็ชื่นชมในพลังของนาง ในขณะเดียวกันก็เสียดายที่นางต้องมาเจอกับชะตากรรมเช่นนี้
“ในเมื่อเจ้ามั่นใจขนาดนี้ ข้าก็จะให้โอกาสเจ้า” หลิงเจี้ยงหนึ่งในนั้น ก้าวมาข้างหน้า
อีกสามคนมองกัน ถอยหลังไปอย่างเงียบๆ เพื่อให้พื้นที่ในการต่อสู้
ท่ามกลางสาตตาผู้คนมากมาย ประจันหน้ากับหลิงซื่อระดับห้าคนเดียว ถึงกับต้องใช้หลิงเจี้ยงถึงสี่คนลงมือด้วยกัน พวกเขาคงมีหน้าอยู่ในเมืองซูหนานไม่ได้แล้ว
“หลิงซื่อจะท้าทายหลิงเจี้ยง?”
ผู้คนรอบๆ ที่ดูอยู่ตะลึง นี่ไม่เพียงแต่เป็นความต่างของพละกำลัง ยังเป็นความต่างกันของระดับขั้นพลังด้วย!
“สาวใช้คนนี้โดนคนตระกูลเย่ว์โจมตีจนเสียสติไปแล้วหรือ!”
“นางคงจะคิดว่าวันนี้อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด หนีอย่างไรก็ไม่พ้น เลยคิดจะสู้จนตัวตาย กล้าหาญจนน่ายกย่องจริงๆ! เพียงแต่โชคร้ายไปหน่อย”
“ก็ไม่มีทางเลือก ใครใช้ให้นางฆ่านายน้อยเย่ว์ตายเสียล่ะ”
“……”
