แล้วก็ถ้าหากว่านางเข้ารอบห้าคนสุดท้ายได้ ก็จะสามารถเอาสัญญาขายตัวเป็นทาสของนางคืนจากตระกูลลู่ได้ กลับคืนสู่สถานภาพคนธรรมดาทั่วไป ไม่ต้องไปเป็นบ่าวรับใช้ใครอีก
ตอนนี้ทุกอย่างว่างเปล่า
ถึงขั้นมีคนคิดว่าเจียงหลีเด็กผู้หญิงอายุสิบสองคนนี้จะร้องไห้ขี้มูกโป่งเป็นไหม
“ได้! ยกเลิกก็ดี มิเช่นนั้นจะให้นังเด็กต่ำช้าคนนี้มันโอหังอวดดีไปถึงไหน” นางเหอซื่อแววตาเคียดแค้น กัดฟันพูด
เจียงอวี๋รู้สึกสะใจกับการแก้แค้น
คนด้านล่างเวทีไม่มีใครที่ไม่เสียใจกับเจียงหลี
แต่ว่าตัวนางเองกลับไม่ได้มีท่าทีอะไร คะแนนการประลองชิงเจียวอะไร นางไม่เคยสนใจ! จุดประสงค์เพียงหนึ่งเดียวที่นางมาเข้าร่วมการประลองชิงเจียวก็คือฆ่าเย่ว์หนานซีเท่านั้น
“เจียงหลี เจ้าจะยอมรับคำตัดสินของข้าไหม” เฮ่อเหลียนเฟิงมองที่สาวชุดดำที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขาด้วยท่าทีบีบบังคับเล็กน้อย
เหมือนว่าถ้าหากเจียงหลีกล้าที่จะไม่ยอมรับคำตัดสิน เขาก็จะลงมือสั่งสอนนาง
ใครจะรู้ เจียงหลียักไหล่อย่างไม่ใยดี พูดอย่างเย็นชา “เช่นนั้นก็ได้”
หะ?
คำพูดของนางทำให้ผู้คนตกใจมาก ท่าทางนี้ คิดว่าการประลองชิงเจียวเป็นการละเล่นของเด็กๆ หรืออย่างไร
“หึ เจ้าจัดการให้เรียบร้อยเถอะ” ท่าทีของนางเหมือนกับจะทำให้เฮ่อเหลียนเฟิงไม่พอใจ เขาสะบัดแขนเสื้อแล้วกล่าวเตือนอย่างเย็นชา
