“อืม” เจียงอวี๋ตามองต่ำ พยักหน้า เรื่องที่หน้าอายแบบนั้น นางไม่กล้าบอกแม่ด้วยตัวเอง
นางเหอซื่อยิ้ม “เช่นนั้นก็ดี ข้ารู้ว่าในใจหนานซีมีแต่เจ้า และเจ้าก็เป็นลูกสาวที่เชื่อฟัง ต่อไปก็รอเสวยสุขได้เลย นังเด็กผู้หญิงชั่วคนนี้ ถึงอย่างไรก็สู้เจ้าไม่ได้”
……
บนเวทีการประลอง เจียงหลีเอาแต่หลบ ยังไม่โจมตี ยั่วให้เย่ว์หนานซีโมโห เขายืนอยู่ที่เดิม ตะโกนใส่ร่างมายาว่า “เจ้าอยากให้ข้าสูญเสียพลังหรือ เหอะ เจตนาชั่วร้ายยิ่ง แม้แต่สู้กันต่อหน้ายังไม่กล้า!”
“ใช้วิธีการปั่นประสาทเช่นนั้นหรือ ได้ ข้าจะช่วยให้เจ้าสมหวังเอง!” ทันใดนั้น ร่างมายาบนเวทีของเจียงหลีก็หายไป รวมกันเป็นหนึ่งเดียว พลังรวมกันอยู่ที่หมัดของนาง พุ่งไปยังเย่ว์หนานซี
