เสียงกลองหยุดลง รอบๆ เวทีการประลองทรงกลมเต็มไปด้วยผู้คน หลีเสวี่ยเฟิงยืนอยู่บนเวทีคนเดียว ถูกผู้คนจับจ้อง เหงื่อซึมฝ่ามือคิดไม่ถึงว่าตัวเองจะเจอกับไป๋หลี่เฟิ่งตั้งแต่รอบแรกในการประลอง พลังเป็นสิ่งสำคัญมาก ถ้าหากว่าแพ้ในรอบแรก จะส่งผลกระทบกับเขาอย่างไม่ต้องสงสัยทันใดนั้น ผู้คนแหวกออกเป็นทาง ผู้คนทั้งสองฝั่งนั้นพากันมองไปที่ด้านหลัง ทำให้หลีเสวี่ยเฟิงที่อยู่บนเวทีก็หันไปมองด้วยเจียงหลีและหม่าหยวนจย่ายืนอยู่ท่ามกลางผู้คนก็มองไปทางนั้นเช่นกันเพราะนางอายุน้อย ตัวเตี้ย หม่าหยวนจย่าช่วยนางเบียดเข้าไปจนอยู่หน้าสุด สายตาไม่ถูกบดบังในตอนที่คนที่สวมชุดสีกรมท่าปรากฏตัว ทำให้เกิดความวุ่นวายท่ามกลางผู้คน“ไป๋หลี่เฟิ่งมาแล้ว!”“ไป๋หลี่เฟิ่งจริงๆ ด้วย! ให้ความรู้สึกเย็นชายิ่งนัก”“……”เจียงหลีมองไปที่ชายผู้ที่เคยเจอกันสองครั้งเพราะโชคชะตา พอเขาปรากฏตัว นางก็ถอยหลังไปสองก้าวตามคนทั้งสองฝั่งที่แหวกทางออกรังสีพลังแบบนั้น แพร่ออกมาเองแต่ใบหน้าของไป๋หลี่เฟิ่งยังคงสงบนิ่ง เหมือนกับว่าต่อให้ฟ้าดินล่มสลาย เขาก็ไม่รู้สึกอะไร สิ่งต่างๆ ภายนอก ไม่มีทางรบกวนเขาได้จากสายตาของเขา เจียงหลีเห็นถึงความมุ่งมั่นและความดื้อรั้น นั่นคือสำหรับการแสวงหาการฝึกพลัง สำหรับแสวงหาจิตใจของผู้ที่แข็งแกร่งมองไปบนเวที การปรากฏตัวของไป๋หลี่เฟิ่ง ทำให้มู่หว่านโหรวยืนขึ้นอีกครั้ง เดินไปข้างหน้า สายตาจับจ้องไปยังชายที่เดินไปยังเวทีอย่าง
