ลดปล่อยหงส์หยกของข้าหรอก”หลีเสวี่ยเฟิงแทบกระอักเลือดออกมาละอาย! น่าละอายจริงๆ!เจียงหลีที่อยู่ข้างล่างเวที หลุดหัวเราะออกมา นางพบว่าไป๋หลี่เฟิ่งผู้เย็นชาคนนี้ นึกไม่ถึงว่ายังมีความสามารถในการยั่วโมโหคนได้“เจ้า!” หลีเสวี่ยเฟิงกริ้วโกรธ พลังในตัวของเขาระเบิดออกมา เขากัดฟันพูดกับไป๋หลี่เฟิ่ง “เจ้าแกว่งเท้าหาเสี้ยนเองนะ!”พูดจบ ปีศาจเสี่ยวเย่ว์ส่งเสียงคำราม พลังที่บ้าคลั่งมุ่งโจมตีไปที่ไป๋หลี่เฟิ่งแม้ว่าจะเผชิญหน้ากับพลังที่บ้าคลั่ง ไป๋หลี่เฟิ่งยังคงนิ่งเฉยไม่ไหวติงดั่งภูเขา มองดูอย่างสงบทั้งสองคนเข้าปะทะกัน หลีเสวี่ยเฟิงใช้ทักษะการต่อสู้โดยกำเนิดคำรามใส่ไป๋หลี่เฟิ่ง ไป๋หลี่เฟิ่งกลับแค่ยกมือขึ้นข้างเดียว เหมือนกับปัดเมฆหมอกแล้วผลักเบาๆโครม“แย่แล้ว เกิดอะไรขึ้น”พลังที่ระเบิดออกมา บดบังเวทีการประลองอ้ากกกผู้คนยังมองกันไม่ชัด ก็ได้ยินเสียงที่น่าเวทนาลอยมา ตามมาด้วยเสียงอะไรสักอย่างตกลงพื้น เหมือนเวทีการประลองจะพังทลาย“หนึ่ง……หนึ่งกระบวนท่า” หม่าหยวนจย่าปากอ้าตาค้างมองไปที่เวทีการประลองที่ถูกพลังทำลายเหมือนไป๋หลี่เฟิ่งไม่ได้ขยับอะไรเลย แต่วิญญาณยุทธ์ของหลีเสวี่ยเฟิงกลับสลายไป เขานอนกองอยู่บนเวทีการประลอง กระอักเลือดไม่หยุด“ยกที่หนึ่ง ไป๋หลี่เฟิ่งชนะ!” ผู้ตรวจตราเคาะฆ้อง ประกาศผลผู้คนด้านล่างเวทีประลอง ยังคงอึ้งอยู่ แต่ไป๋หลี่เฟิ่งกลับหันตัวอย่างสงบ เดินลงเวทีการประลอง แต่หลังจากที่เขาเดินจาก
