“เจ้ายังบริสุทธิ์จริงๆ หรือ หึ ข้าไม่เชื่อ!” เย่ว์หนานซีพูดอย่างเย็นชา
“ท่านพี่หนานซี ทำอย่างไรถึงจะยอมเชื่ออวี๋เอ๋อร์” เจียงอวี๋ขอร้อง
เย่ว์หนานซีเผยรอยยิ้มที่ประหลาด พูดกับนางว่า “อยากให้ข้าเชื่อ ง่ายนิดเดียว” พูดจบ เขาเข้าประชิดเจียงอวี๋จนติดกำแพง ทำให้นางถอยหนีไปไหนไม่ได้ ก้มหน้าลงแล้วปิดปากนางไว้ในตอนที่เจียงอวี๋ตกใจ
อีกมือหนึ่งฉุดเอวนางอย่างแรง ทำให้เสื้อผ้านางหลวม
ลมเย็นๆ พัดเข้ามาจากซอก เจียงอวี๋ได้สติ นางขัดขืนและผละจากเย่ว์หนานซี ตะโกนสุดชีวิต “พี่หนานซี ท่าน ท่านพี่จะทำอะไร ท่านพี่อย่าทำแบบนี้…”
นางกลัวมาก!
ที่นี่คืองานประลองชิงเจียว ข้างหน้ามีผู้คนมากมาย ถ้าหากเย่ว์หนานซีทำอะไรนางที่นี่จริงๆ แล้วมีคนรู้เข้า นางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
การขัดขืนของนาง ยิ่งทำให้เย่ว์หนานซีโกรธ เขากดเสียงต่ำ หายใจแรงแล้วพูดว่า “เจ้าอยากพิสูจน์ให้ข้าเห็นว่าเจ้าบริสุทธิ์ไม่ใช่หรือ ทำไมล่ะ ไม่กล้าแล้วหรือ”
คำพูดประโยคหลังมีความถากถาง ทำให้เจียงอวี๋ตัวแข็งทื่อ
เจียงอวี๋หยุดขัดขืน ทำให้เย่ว์หนานซียิ้มอ่อน มือทั้งสองข้างคลายออก
…
เจียงหลีเดินออกมาจากสนามการประลองเป็นคนสุดท้าย พอนางปรากฏตัว ก็ทำให้ผู้คนที่ดูอยู่รอบๆ ตะลึง
ทำไมถึงเป็นเด็กผู้หญิง
แทบทุกคนกำลังตะลึงกับวัยของเจียงหลี
“อายุน้อยขนาดนี้ สามารถเข้ารอบสิบคนสุดท้ายได้ แท้จริงแล้วนางมีพลังแค่ไหนกัน”