พูด “ทำไม จะรวมพลังต่อสู้กับข้าอย่างนั้นหรือ”
เจียงหลีก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าวพลังเลี่ยเทียนซื่อยิ่งมากขึ้น นางยิ้มมุมปาก แววตาเป็นประกาย ทำให้ผู้คนไม่กล้าสบตา
นางเป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาจริงหรือ
ชั่วขณะนั้น ไม่ว่าผู้ตรวจตราที่ซ่อนตัวอยู่หรือว่าผู้เข้าร่วมการประลองจากเมืองไป๋ลู่ ล้วนแต่ยากที่จะเชื่อสิ่งที่เห็น
ผิดคาด
ผิดคาดกันหมด
ลั่วเทียนเจียวพูดกับตัวเอง และพูดกับคนอื่นๆ ด้วยเสียงดังว่า “ผิดคาดแล้ว รีบฆ่านางซะ”
เจียงหลียิ้มมากขึ้น ถ้าสังเกตจะเห็นว่ารอยยิ้มนั้นขัดกับหน้าตาที่สะสวยของนาง
“จะฆ่าได้หรือ” ทันใดนั้น เจียงหลีแววตามุ่งมั่น เงาร่างกายพุ่งไปเหมือนกับลูกธนู เริ่มจู่โจมก่อน
เท้าของนางเคลื่อนไหวออกไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับผีเสื้อมายา ลอยไปมาท่ามกลางผู้เข้าร่วมการประลองเมืองไป๋ลู่
กรอบๆ
เสียงกระดูกหักดังขึ้นไม่หยุด
ผู้ตรวจตราที่ซ่อนตัวอยู่ มองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตะลึง มองดูผู้เข้าประลองจากเมืองไป๋ลู่ที่สู้ไม่ได้เลยสักนิดนอนกองอยู่กับพื้น เสียวสันหลังวาบ
ตระกูลลู่นี่ช่างน่ากลัวจริงๆ ขนาดสาวใช้ยังเก่งกาจเช่นนี้เชียวหรือ เขาทอดถอนใจ
พลังและความเร็วของเจียงหลี เดิมคนเหล่านี้ก็สู้ไม่ได้อยู่แล้ว นี่ยังปลุกใช้เลี่ยเทียนซื่อ ยิ่งไปกว่านั้น เจียงหลีจู่โจมในตอนที่พวกเขาไม่ทันตั้งตัว การโจมตีที่ร่างกายและฝ่ามือเข้ากันได้เป็นอย่างดี จัดการกับคนเหล่านี้ได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย
