“อายุสิบสองปี หลิงซื่อระดับห้า? เจียงหลี!” ตอนแรกคนรับสมัครประหลาดใจความต่างระหว่างอายุและพลัง ในตอนที่เขานึกออกว่าเคยได้ยินชื่อเจียงหลีที่ไหน ก็ตกใจและเงยหน้าขึ้นมามองไปที่สาวน้อยชุดดำที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“เจ้าก็คือสาวใช้ของตระกูลลู่คนนั้น คนที่ถอนหมั้นกับคนตระกูลเย่ว์” คนรับสมัครถามนางด้วยความสงสัย
เจียงหลีเลิกคิ้วขึ้น
คิดไม่ถึงว่าเรื่องของตัวเองจะรู้ไปถึงคนภายนอก อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องจริง ไม่เห็นมีอะไรน่าอายเลยที่จะยอมรับ ดังนั้นนางจึงพยักหน้า “ใช่ คือข้าเอง”
ประจวบกับคนที่อยู่รอบๆ เริ่มพูดคุยกันเรื่องนางด้วยเสียงเบาๆ
“เพิ่งจะอายุสิบสองปี หลิงซื่อระดับห้าแล้วหรือ น่าประหลาดใจจริงๆ”
“นั่นน่ะสิ ข้าอายุตั้งสิบหกปีแล้ว เพิ่งจะหลิงซื่อสี่เอง ข้าก็คิดว่าข้าเก่งกาจมากแล้ว ใครจะไปคิด แม้แต่สาวใช้จวนตระกูลลู่ ข้าก็สู้ไม่ได้”
“สมแล้วกับการเป็นตระกูลลู่ที่ยิ่งใหญ่ของซูหนาน เพียงแค่สาวใช้คนเดียวก็สามารถจัดการกับผู้เข้าประลองที่เก่งกาจได้มากมาย”
“เจ้าก็อย่าพูดเกินไปหน่อยเลย การประลองชิงเจียวครั้งนี้รวมนักสู้ที่มีฝีมือเอาไว้มากมาย สาวใช้ของจวนตระกูลลู่เก่งกาจมากก็จริง แต่ก็ไม่ได้เก่งกาจที่สุด”
“เจ้าดูตรงนั้น เห็นชายผู้โดดเดี่ยวคนนั้นไหม เขาคือไป๋หลี่เฟิ่งแห่งเมืองจาวซี”
