“นั่นไม่ใช่นายน้อยเย่ว์หรือ เหตุใดถึงจ้องสาวน้อยราวกับจะฆ่านางเล่า”
“ไม่รู้สิ สงสัยอาจมีอคติต่อกันก่อนหน้านั้น”
“เหอะๆ กับอีแค่สาวน้อยคนเดียว จะไปมีเรื่องอะไรกับเทียนเจียวของตระกูลเย่ว์ได้เล่า”
คนที่พูดคำนี้ ใช้น้ำเสียงประชดประชัน เน้นคำว่า ‘เทียนเจียว’ เป็นพิเศษ
“เอ้ะพวกเจ้าดูคนที่ยืนข้างๆ นางสิ” มีคนสังเกตถึงตัวตนของหม่าหยวนจย่า หม่าหยวนจย่าเป็นอารักขาตระกูลลู่ ครั้งนี้ที่มาก็ได้ใส่เสื้ออารักขาของตระกูลลู่ และตอนนี้เขาได้ยืนอยู่เคียงข้างเจียงหลี ทำให้ทุกคนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อสามเดือนก่อน เข้าใจในฐานะของเจียงทันที
“อ้ะ! นางเป็นสาวใช้ตระกูลลู่นี่!”
“ก็คนที่ไปถอนหมั้นตระกูลเย่ว์ไง”
“ฮ่าๆๆ อายุยังน้อยแต่กลับมีความกล้าหาญเช่นนี้ เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา”
หลังจากที่รู้ว่าเจียงหลีเป็นใคร ทุกคนต่างก็มุ่งความสนใจไปที่นาง แม้กระทั่งคนที่ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชนยังสังเกตถึงนางได้
“สาวน้อยนี้เป็นแค่ทาส ถอนหมั้นตระกูลเย่ว์ หึๆ ช่างน่าสนใจ” หลีเสวี่ยเฟิงผู้เป็นถึงเทียนเจียวของตระกูลหลีแห่งเมืองเฉาหยาง มองไปทางจียงหลี ซักถามจากคนที่ยืนข้างๆ
“นายน้อยหลี ท่านไม่รู้หรือว่าสาวน้อยนี้ไม่ธรรมดา เป็นสาวรับใช้ของตระกูลลู่” คนที่ยืนข้างเขากล่าว
“หืม” หลีเสวี่ยเฟิงเปล่งเสียงประหลาดใจ ปีนี้เขาอายุสิบแปด เป็นหลิงซื่อระดับหก อยู่เมืองเฉาหยางก็ไม่เป็นสองรองใคร
