ดูท่าทางขององค์หญิงวันนี้ เกรงจะไม่พึงพอใจการแต่งงานครั้งนี้
ใช่สิ นายน้อยลู่งดงามแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์หรอก องค์หญิงเองงดงามอยู่แล้ว ผู้ติมตามของนางคงมีแต่ผู้กล้าแห่งยุคเท่านั้น
คนด้านล่าง ใช้สายตาในการสื่อสาร ในใจต่างคาดเดาไว้มากมาย
“อะแฮ่ม” เฮ่อเหลียนเฟิงกระแอมเพื่อขัดจังหวะการสื่อสารที่ไร้เสียงด้านล่าง
ทันใดนั้น หนานอู๋เฮิ่นกลับเอ่ยขึ้นว่า “ทันทีที่เข้ามาถึงซูหนาน ข้าได้ส่งสาสน์ไปยังตระกูลลู่ ไม่ทราบว่าจะโชคดีที่เจอนายน้อยลู่หรือเปล่า”
ห้ะ
หนานอู๋เฮิ่นส่งสาสน์ไปแล้วงั้นหรือ ทุกคนแตกตื่น กระทั่งมู่หว่านโหรวเอง ยังกวาดสายตาไปทางหนานอู๋เฮิ่น
ทว่า ขณะนี้กลับมีคนมาราบงานว่า “ท่านอาจารย์หนาน ทางตระกูลลู่ตอบกลับมาว่า ช่วงนี้นายน้อยพวกเขาป่วย ไม่สะดวกเจอแขกขอรับ”
นี่ตระกูลลู่กล้าปฏิเสธไม่พบคนของสำนักไป๋หยวนหรือ! โอหังขนาดนี้เชียวรึ!
ทุกคนประหลาดใจยิ่งนัก
ลึกเข้าไปในดวงตามู่หว่านโหรวมีความเยาะเย้ย พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ลู่เจี้ยชักจะหยิ่งยโสเกินไปแล้ว”
หนานอู๋เฮิ่นไม่มีความโกรธเคือง เพียงแค่ส่ายหัวด้วยความผิดหวัง “น่าเสียดาย นึกว่าจะได้ชมความงดงามของนายน้อยลู่”
—–
