่งไปข้างหน้า ตัวเองอีกสองคนกลับวิ่งเข้ามาหานางพร้อมกัน ตอนที่นางยังไม่ทันได้โต้กลับพุ่งเข้าร่างของตนเองจากนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอยเจียงหลีสะเทือนทั้งร่างอย่างรุนแรง ดูเหมือนว่าพลังทั้งสองรวมกันเป็นหนึ่งเดียวและรวมเข้ากับร่างกายของนาง ยังไม่ทันได้คิดอะไรมากนางจึงปรับท่าทางนั่งขัดสมาธิบนลานประลองแล้วหลับตาลงผ่านไปเนิ่นนานเจียงหลีลืมตาขึ้นมา แววตาประกายความตื่นเต้นนางสบถ “เชอะ” แล้วลุกขึ้นยืนมองรอบลานต่อสู้ไปทั่วทุกสารทิศ จากนั้นกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ “เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อๆ สรุปเจ้ามีเวทย์มนต์ใดซ่อนอยู่กันแน่”เมื่อครู่ตอนที่ตัวเองทั้งสองเข้ามาในร่างของนาง นางรู้มีบางอย่างแปลกประหลาดราวกับว่าความรู้สึกและความเข้าใจในทักษะการต่อสู้ของตัวเองทั้งสามคนถูกนางดูดกลืนไปทั้งหมด ทำให้นางเข้าใจทักษะการต่อสู้ของทั้งสามลึกซึ้งยิ่งขึ้นในทันที เมื่อก่อนฝึกฝนคนเดียวเพียงลำพัง ปัญหาที่คิดไม่ตกกลับถูกคลี่คลายเช่นกันเจียงหลียิ้มอย่างมีเลศนัยถึงแม้คราวนี้จะไม่ได้รับรางวัลเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ แต่สิ่งที่ได้รับนี้กลับทำให้นางพอใจเป็นอย่างยิ่ง“เจียงหลี”ทันใดนั้นเสียงของลู่เจี้ยก็ดังขึ้นเจียงหลีเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจรู้สึกเหมือนตัวเองถูกพลังบางอย่างดึงออกมาจากเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ และสติกลับคืนเข้าร่างตนเอง“เจียงหลีๆ”เรียกติดกันหลายครั้งแต่คนในอ้อมกอดไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับมาแต่อย่างใดลู่เจี้ยขมวดคิ้วเบาๆ สงสัยเพรา
