“เจ้ากลับไปฝึกที่ถ้ำเก้าปีศาจก่อน เรื่องเนี่ยนซือค่อยว่ากันอีกทีหลังจบงานประลองชิงเจียว” เป็นคำตอบที่ลู่เจี้ยให้กับนาง
แววตาเจียงหลีวูบไหวด้วยความสงสัย แต่ก็พอจะเข้าใจได้
เขาต้องการดูตัวเองแสดงฝีมือในงานประลองชิงเจียว!
เจียงหลีพยักหน้า ถือเป็นการยอมรับการตัดสินใจของเขา “ใช่แล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ท่านรู้จักหนอนชนิดหนึ่งที่เป็นสีดำ มันมีพิษและมาพร้อมกับแสงสว่างหรือไม่”
เจียงหลีอธิบายถึงเรื่องที่นางถูกหนอนทรมานปางตายให้ลู่เจี้ยฟัง ไม่รู้ทำไมนางต้องคิดว่าลู่เจี้ยที่เฉลียวฉลาดปานนั้น ไม่น่าจะมีคำถามอะไรที่ตอบไม่ได้
แน่นอน ลู่เจี้ยไม่ทำให้นางผิดหวัง
“ที่เจ้าบอกน่าจะหมายถึงหนอนไม้กระดูกใช่หรือไม่” ลู่เจี้ยยักคิ้ว “แมลงชนิดนี้สูญพันธุ์ไปนานแล้ว มีการบันทึกไว้เพียงแค่ในหนังสือโบราณ ตามตำนาน พิษของมันสามารถเข้าสู่โครงกระดูก ทำให้โครงกระดูกแหลกละเอียด ทำให้คนทรมานปางตาย แล้วนี่เจ้ารู้จักแมลงชนิดได้อย่างไร”
“รู้โดยบังเอิญ” ได้รู้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการคำตอบ เจียงหลียิ้มแววตาให้ความสนใจ
ลู่เจี้ยหรี่ตามอง จ้องไปที่ใบหน้าของนาง
ความรู้สึกเช่นนั้นมาอีกแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้นทำให้เขามีความคิดที่แปลกประหลาดไปจากเดิม อยากจะฉีกใบหน้าที่อ่อนเยาว์นี้ของเจียงหลีออก ลองดูว่าภายใต้ใบหน้านี้จะมีเสน่ห์เย้าหยวนเพียงไหน
