ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน หลังจากที่เจียงหลีเสร็จสิ้นการฝึกฝนในเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ นางลืมตาขึ้น ก้มมองไปยังแสงที่กะพริบในเบื้องลึก
เลือดที่ไหนเวียนในร่างกาย จากเดิมที่น่าจะหายไปพร้อมกับการยุบตัวของเนื้อหนัง แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด สายเลือดอสรพิษถึงยังอยู่ มิหนำซ้ำยังมีการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดเช่นนี้
ไม่ว่าสาเหตุจะเป็นอะไร แต่ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้เจียงหลีรู้สึกประหลาดใจ
สายเลือดแห่งความโหดร้าย มู่ชิงเกอ เป็นสิ่งที่นางมีความทรงจำที่ลึกซึ้งที่สุดสำหรับอดีตและเป็นความทรงจำเดียวเกี่ยวกับอดีตที่นางจำได้
“สายเลือดยังคงอยู่ แล้วความโหดร้ายล่ะ” เจียงหลีหลับตาลง ลองเรียกพลังอย่างละเอียด แต่กลับสัมผัสอะไรเกี่ยวกับความโหดร้ายไม่ได้
ลองทำไปหลายครั้ง ในที่สุดนางก็ยอมถอดใจ กล่าวกับตัวเองว่า “ความโหดร้ายเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น หรือว่าเป็นเพราะตอนนี้ข้าอ่อนแอเกินไป ถึงไม่สามารถเรียกมันออกมาได้”
“หืม” นางตกใจไปครู่หนึ่ง ลักษณะของนางเปลี่ยนไป “หลิงซื่อระดับห้ามาโดยไม่คาดคิด”
รวมเข้าด้วยกันกับวิญญาณที่นางดูดซับ ทำให้นางกระโดดเป็นหลิงซื่อระดับที่สี่ แต่คิดไม่ถึงว่าการล้างไขกระดูกเพียงครั้งเดียวจะทำให้นางได้ก้าวไปอีกหนึ่งระดับ
ในวันนี้นางมีเนตรญาณระดับเดียวกับเย่ว์หนานซีแล้ว!
การท้าดวลในงานประลองชิงเจียว ยิ่งอยู่ยิ่งทำให้นางตั้งตารอ
