“ข้าเองก็ขยับไม่ได้เหมือนกัน” ลู่เจี้ยตอบ
ก่อนหน้านี้ เขาช่วยเจียงหลีในการผสานกับเลี่ยเทียนซื่อ พลังจิตถูกถอนออกไป ยังไม่ฟื้นตัวดีจากครานั้น แล้วต้องเผชิญกับการถูกลอบสังหารอีก
การใช้พลังจิตไปกระตุ้นโรคเก่าๆ ในร่างกาย ตอนนี้อาการของเขาไม่ได้ดีไปกว่าเจียงหลีสักเท่าไหร่
“…” คำตอบของเขาทำให้เจียงหลีพูดไม่ออก
เอาเถอะ ทั้งสองในเวลานี้คนหนึ่งนอนอยู่ด้านบนอีกคนอยู่ด้านล่าง งั้นก็นอนอยู่แบบนี้ต่อไปเถอะ
“ท่านจะฟื้นกำลังได้เมื่อไหร่”
“ไม่ทราบ”
“…”
เจียงหลีตัดสินใจที่จะเพิกเฉยต่อสถานการณ์ปัจจุบัน รอไปเถอะ รอจนกว่าจะมีคนมาหาพวกเขา หรือไม่ก็รอจนกว่าหนึ่งคนในนี้จะฟื้นตัวได้
“คนพวกไหนกันที่จะฆ่าท่าน” ความเงียบทำให้ร่างกายของเขาเจ็บปวดมากขึ้นเจียงหลีก็ตัดสินใจที่จะหาอะไรทำ
“ไม่รู้” ลู่เจี้ยพูดอย่างสงบ
คำตอบนี้ ทำให้เจียงหลีพูดไม่ออก เป็นเพราะมีคนที่อยากฆ่าเขามากเกินไปหรือเปล่า “ทำไมไม่ส่งเนี่ยนซือมาลอบสังหารเล่า หึ นี่ส่งพวกหลิงซือมาแค่ไม่กี่คน…” นางเบะปาก ไม่ใช่ว่านางดูถูกนักฆ่าพวกเหล่านั้น แต่ส่งคนแบบนั้นมาลอบสังหาร เป็นมาการรนหาที่ตายโดยแท้
