เหล่านักฆ่าพวกนี้ พื้นฐานการฝึกฝนของพวกเขาแต่ละคน ล้วนเป็นหลิงซื่อระดับเจ็ดขึ้นไป มากไปกว่านั้นผู้นำยังเป็นถึงหลิงเจี้ยง
คนเหล่านี้ ต้องการจะฆ่าล้างคนในตระกูลลู่ทั้งหมด แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม จะฉวยโอกาสลอบสังหารนายน้อยผู้อ่อนแอที่ไม่สามารถฝึกฝนตน ย่อมทำได้โดยง่ายกว่า
ขอเพียงพวกเขาทำภารกิจให้สำเร็จ และฆ่าลู่เจี้ยเสีย ฉะนั้น แม้ว่าพวกเขาจะตายอยู่ที่นี่ก็คุ้มค่าแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อนายน้อยของตระกูลลู่ถูกสังหาร ก็ต้องมีคนของตระกูลลู่โกรธแค้น
มือสังหารเหล่านี้เสียชีวิตที่นี่ มันสามารถลดความโกรธของตระกูลลู่ลงได้บ้าง ในทางตรงกันข้ามหาก หากมือสังหารเหล่านี้หลบหนีไปได้ มันจึงจะเป็นการกระตุ้นความโกรธแค้นของตระกูลลู่มากยิ่งขึ้น และส่งผลกระทบต่อคนที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา
ดังนั้น คนที่ตายแล้วเหล่านี้จึงรู้อยู่ในใจของพวกเขาว่า ลู่เจี้ยจะถูกฆ่าได้หรือไม่ วันนี้ก็เป็นวันความตายของพวกเขา
“หลีเอ๋อร์มาที่นี่” เสียงของลู่เจี้ย เยือกเย็นและสงบเหมือนเช่นเคย
ประหนึ่งว่า เขาไม่ใช่คนที่จะถูกลอบสังหารอย่างนั้น ทักทายเจียงหลีอย่างสบายๆ ยกเว้นเสียงนั้นที่เรียกหลีเอ๋อร์
เจียงหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย ด้วยเสียงที่ลู่เจี้ยเรียกนางว่า “หลีเอ๋อร์” นั้น
พวกเขาสนิทกันมากขนาดนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่
แน่นอนว่า นางยังคงเชื่อลู่เจี้ย หาช่องว่างและถอยกลับไปหาเขา
“ฆ่านางซะ” ผู้เป็นหัวหน้าสั่งอีกครั้ง
