แน่นอนเลี่ยเทียนซื่อกล่าวด้วยท่าทางรังเกียจ “อ่อนแอเกินไป! กล้าให้ข้าเป็นเทพวิญญาณยุทธ์ตัวแรกของเจ้าได้อย่างไร มองตัวเองสูงส่งมากไป หรือกำลังดูถูกเทพอย่างข้า”
ปากของเจียงหลีกระตุกอย่างแรง “เจ้าพูดถูก ข้าก็คิดว่าตัวข้าเองอ่อนแอเกินไป อย่างไรก็ตามเนื่องจากมันถูกลิขิตแล้ว เจ้าควรจะให้โอกาสแก่ข้า เพื่อให้ข้าได้ลองดู”
นางไม่อายที่จะบอกว่านางอ่อนแอเกินไป ซึ่งทำให้เลี่ยเทียนซื่อประหลาดใจเล็กน้อย
“สาวน้อยเจ้าน่าสนใจมาก แต่ว่า หากเจ้าอยากลองดู รู้ผลของความล้มเหลวหรือไม่ เจ้าอ่อนแอเกินไป จะฝืนรวมร่างกับเทพอย่างข้า แม้ว่าไม่ใช่เรื่องที่ยากสำหรับเทพ แต่ตัวเจ้าอาจจะระเบิด และจะตายเจ้าก็รู้ใช่หรือไม่” แววตาของเลี่ยเทียนซื่อเปลี่ยนเป็นแหลมคม
ทันใดนั้นลมปราณของการฉีกฟ้าดินให้ขาด เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เจียงหลีรู้สึกถึงความเล็กของตนอีกครั้ง
นางมองไปที่ลู่เจี้ย เห็นอาการของเขาเหมือนปกติ รับรู้ได้ถึงลมปราณของของเลี่ยเทียนซื่อ อยู่ภายในวงรอบของแสงนี้เท่านั้น
“ข้าก็ยังอยากที่จะลองดู แม้จะตายก็ไม่เสียใจ” เจียงหลีกล่าวอย่างหนักแน่น
ท่าทางดื้อรั้นและหยิ่งยโสของนาง ทำให้เลี่ยเทียนซื่อสนใจเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม หากเจียงหลีล้มเหลว ก็ไม่มีผลกระทบใดๆ เพียงแค่กลับไปนอนในลูกเก็บวิญญาณอีกครั้ง หากโชคดีประสบความสำเร็จ ด้วยพรสวรรค์ของเนตรญาณเก้าดวง…
แววตาของเลี่ยเทียนซื่อเปลี่ยนไปมาสองสามครั้ง
