เจียงหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย และพ่นพลังวิญญาณของเขาออกมาอีกครั้ง!
“…”
ในร่างกาย ปั่นป่วนราวกับคลื่นทะเล ลึกลงไปในจิตวิญญาณ ความเจ็บปวดนั้นเหมือนการฉีกขาด เจียงหลีไม่เคยคิดมาก่อนว่าการหลอมรวมวิญญาณยุทธ์จะเจ็บปวดเพียงนี้ อาจจะเป็นเพราะนางอ่อนแอเกินไป หรืออาจเป็นเพราะเลี่ยเทียนซื่อ แข็งแกร่งเกินไป!
ความรู้สึกนั้น เหมือนใช้ถ้วยสุราใบหนึ่งเพื่อจะใส่สุราทั้งไหลงไป นางรู้สึกว่าร่างกายของตนกำลังจะแตกกระจาย
อดทนไว้! เจียงหลี! นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น เจะยอมแพ้แบบนี้ได้อย่างไร ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ขอเพียงอดทนให้ได้! เจียงหลีพูดกับตัวเองในใจ
นางทนต่อความเจ็บปวดจากร่างกาย นางทนต่ออันตรายจากการแตกกระจายของวิญญาณ
พรวด!
เลือดสดๆ พุ่งออกมาจากปากของนาง แต่ร่างกายของนางไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย ยังคงส่งพลังวิญญาณของตนไปยังเลี่ยเทียนซื่ออย่างบ้าคลั่ง
ร่างของเลี่ยเทียนซื่อ ลับกกลายเป็นความว่างเปล่ามากขึ้น ราวกับว่าเริ่มผสานกันแล้วเล็กน้อย
แต่ว่าใบหน้าของเจียงหลีเริ่มซีดลง เหงื่อเย็นที่ไหลออกมาทำให้เสื้อผ้าของนางเปียกและพลังวิญญาณในร่างกายของนางก็เบาบางลง
อ้ากกก!
พลังวิญญาณของเจียงหลีหมดลง และมีเกล็ดเลือดเล็กๆ พุ่งออกมาบนผิวหนังของนาง ทำให้เสื้อผ้าของนางเป็นสีแดงทันที