ไม่มีใครสนใจนางและนางก็ไม่รู้จะทำอะไร นางจึงเดินไปรอบๆ อย่างเกียจคร้าน สำหรับลู่จ้านเขาจากไปเมื่อใด นางก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย
ค่ายฝึกของตระกูลลู่ล้วนสร้างขึ้นบนเนินเขาและซ่อนอยู่ แต่สามารถฝึกอบรมผู้คนได้ดีที่สุด ในระยะไกลมีเสียงกลองและเจียงหลีก็ขยับไปตามทิศทางของกลอง
ระหว่างทางนางไม่พบใครเลย และไม่นานก็เดินไปถึงที่ๆ มีเสียงกลองดังขึ้น
ขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยครา เจียงหลีรำพึงเงียบๆ ในใจ
เบื้องหน้าของนาง เป็นการคัดเลือกที่ใหญ่กว่าขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยครา มีผู้คนไม่น้อยอยู่ในนั้นที่กำลังฝึกฝน และมีเซียวเซียวอยู่ในหมู่พวกเขาด้วย
ดูเหมือนว่ารายการแรกของการฝึกผู้พิทักษ์ความมืดของตระกูลลู่คือการฝึกร่างกายก็ถูกต้องแล้ว หากต้องการฝึกฝนให้ดีขึ้น ต้องเริ่มจากพื้นฐานยิ่งร่างกายดีก็สามารถฝึกฝนได้อย่างราบรื่นมากขึ้น เจียงหลีคิดในใจ
สองครั้งแรกนั้นนางจงใจใช้การฝึกฝนขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยคราและครั้งที่สามนางไม่ได้รับผลกระทบอีกต่อไป ไม่คาดคิดว่ายังมีรายการนี้อยู่ในการฝึกอบรมผู้องครักษ์ลับ
เจียงหลีคิดอยู่สักพักและก้าวไปข้างหน้า
นางอยากจะลองดู ว่าการฝึกฝนขบวนรบทุบพันครั้งฝึกร้อยคราในสนามที่ใหญ่ขึ้น นางจะทนได้หรือไม่
“เจ้าอยู่ที่นี่หรือ” ทันใดนั้นเสียงลู่จ้านดังขึ้นที่ข้างหลังนาง ทำให้เท้าของนางที่ก้าวออกไปนั้นถอยกลับอีกครั้ง
นางหันกลับมามองไปที่ลู่จ้านที่กำลังเดินเข้ามาหานาง
