ทันใดนั้นเจียงหลีก็เบิกตากว้างพร้อมกับความประกายในดวงตาของนาง เมื่อมันเป็นชั้นยอดนอกจากนี้ยังสอดคล้องกับลักษณะการโจมตีของนาง
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าในราชวงศ์โฮ่วจิ้นนี้มีวิญญาณยุทธ์ชั้นยอดเท่าไหร่” ลู่เจี้ยถามอย่างกะทันหัน
เรื่องนี้เจียงหลีไม่รู้จริงๆ
นางรู้แค่ว่าระดับยิ่งสูงจำนวนก็ยิ่งน้อย
“แม้แต่เหล่าองค์ชายแห่งซั่งตูก็ไม่มีวิญญาณยุทธ์ระดับหนึ่ง ต่างก็ไม่มีชั้นยอดเลย” คำพูดเหล่านี้ทำให้เจียงหลีตระหนักอย่างชัดเจนถึงความขาดแคลนของวิญญาณยุทธ์ชั้นหนึ่ง
ลู่เจี้ยยินดีจะมอบวิญญาณยุทธ์ที่หายากและล้ำค่านี้แก่นางหรือ “เจ้ามีจุดประสงค์อะไร” นางถาม
ลู่เจี้ยยิ้มและรอยยิ้มนั้นอ่อนโยนและสวยงามกว่ามวลดอกไม้นับร้อย “เจ้าลองคิดดูให้ดีสิว่า จะเอาอะไรมาแลกกับข้า”
