ทำไมนางถึงไม่เชื่อว่าลู่จ้านผ่านมาทางนี้โดยบังเอิญ เห็นได้ชัดว่าเขามาที่นี่โดยมีเจตนาและมายืนอยู่ที่นี่มานานแล้วเขาต้องเห็นอย่างชัดเจนถึงกระบวนการดูดซับพลังวิญญาณของนางแล้ว ด้วยระดับของเขาต้องรู้แน่ว่าหินวิญญาณเหล่านั้นยังไม่เพียงพอ
“ใต้เท้าลู่จ้าน ท่านมีหินวิญญาณหรือไม่” เจียงหลีถามด้วยรอยยิ้ม
มุมปากของลู่จ้านกระตุกเบาๆ
เจ้าเด็กคนนี้ ตั้งแต่ที่เข้าสู่ถ้ำเก้าปีศาจไม่เคยเรียกเขาว่าใต้เท้าลู่จ้านและมักจะเรียกโดยที่ไม่ระบุยศตำแหน่ง มาวันนี่กลับสุภาพและเคารพขึ้นมาในทันใด เป็นเพราะมีแผนการอื่นเป็นแน่
อย่างไรก็ตามความเร็วและปริมาณการดูดซับของนางนั้นแปลกจริงๆ ลู่จ้านคิดในใจ เขาเดินไปข้างหน้าและหยุดอยู่ข้างหน้าต่าง “เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนส่วนใหญ่เริ่มการฝึกดูดซับพลังวิญญาณ หินวิญญาณหนึ่งแผ่นก็เพียงพอที่จะดูดซับสามวัน”
และนางเพิ่งดูดซับหินวิญญาณทั้งหมดในมือของนางในคืนเดียว หินวิญญาณเหล่านั้นถูกส่งมอบโดยเขารวมทั้งสิ้นมีสิบสองชิ้น
เจียงหลีตกใจ
ปรากฏว่าการดูดซับของตนนั้นแตกต่างจากคนอื่นแน่ นางสงบสติอารมณ์และตอบด้วยรอยยิ้มว่า “นี่แสดงว่าข้าไม่ใช่คนธรรมดาน่ะสิ”
เหอะๆ
ลู่จ้านหัวเราะในใจอย่างเยือกเย็น นางไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ คนที่มีเนตรญาณเก้าดวงจะธรรมดาได้อย่างไร
