จยังมีหนทางแก้ไขอยู่บ้าง ทว่าบัดนี้… น้ำหกยากเก็บคืน แล้ว”
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจินเหรินปราบมารก็ทอดถอนใจออกมาอีกครั้ง
“…นี่คงเป็น ชะตาฟ้า แล้วกระมัง”
《คัมภีร์ลับราชันย์กระบี่กุมแก่นทองคำ》นั้น นับเป็นเคล็ดวิชาปราณแท้ชั้นหนึ่งที่ทั้งนอกและในนิกายกระบี่ต่างรู้จักดี หากแต่เมื่อพิจารณาทั่วทั้งนิกาย กลับพบว่าผู้ที่บำเพ็ญตามคัมภีร์นี้มีอยู่น้อยยิ่งนัก
กล่าวให้ชัดคือ ในหมู่สายตรงของนิกายกระบี่ แทบไม่มีผู้ใดเลือกใช้คัมภีร์นี้เลย
หากลองนับอย่างถี่ถ้วน จะพบว่า มีเพียงผู้ที่ชาติก่อนเคยเป็นผู้ฝึกตนจากโลกภายนอก แล้วกลับชาติมาเกิดก่อนเข้าสู่นิกายกระบี่เท่านั้น… ที่เลือกบำเพ็ญเคล็ดวิชานี้!
ผาจี๋เทียน ภายในห้องสงัดของถ้ำบำเพ็ญ
“《คัมภีร์ลับราชันย์กระบี่กุมแก่นทองคำ》…”
เคล็ดวิชานี้ลึกซึ้งไพศาล มีเนื้อหายาวเกินหมื่นอักขระ ครอบคลุมสรรพสิ่งโดยแท้ ที่สำคัญยิ่งคือ… มันล้มล้างทุกแนวทางแห่งการบำเพ็ญเพียรที่มีอยู่เดิม!
กระบี่คือสิ่งใด?
โดยทั่วไป ผู้ใช้กระบี่ก็มักเรียกขานตนเองว่า “ผู้ฝึกกระบี่” หากแต่ในคัมภีร์นี้กลับมิเป็นเช่นนั้น กลับจัดพวกนั้นไว้ในหมวด “หนทางนอกรีต”
ผู้ฝึกกระบี่แท้จริง… คือผู้บำเพ็ญกระบี่โดยตรง!
ละทิ้งทุกสิ่ง มุ่งมั่นแต่เพียงหนึ่ง ดำรงกระบี่ไว้ข้างกายทั้งยามหลับยามตื่น สื่อใจให้ถึงดวงวิญญาณ จนท้ายที่สุดหลอมรวมกระบี่ให้กลายเป็นหนทาง… นั่นจึงเรียกว่าผู้ฝึกกระบี่โดยแท้!
ลวี่หยางครั้นได้อ่านถึงต
