เมื่อเรื่องจบลง ตามธรรมเนียมแล้ว นางต้องไปพบลู่เจี้ยเพื่อแสดงความขอบคุณ นางรู้ว่า ชายผู้นี้ก็กำลังรอคำมั่นสัญญาของนางอยู่
หลังจากจัดระเบียบเสื้อผ้าบนตัวสักหน่อย นางก็ค่อยๆ แบกร่างกายที่บาดเจ็บไปพบลู่เจี้ย
ครานี้ สองคนพบกันโดยส่วนตัว ไม่มีผู้ใดอยู่ข้างๆ
เจียงหลียืนอยู่ตรงหน้าลู่เจี้ย เมื่อคนข้างหน้ามิได้เอ่ยปาก นางก็ไม่รีบร้อน พลางเชยชมโฉมหน้าที่งามงดอย่างสนอกสนใจ
“งามไหม” ผ่านครู่ใหญ่ ลู่เจี้ยถามขึ้น
“งามเจ้าค่ะ” เจียงหลีพูดอย่างไม่รู้จักอาย
“เจ้าเป็นใคร” ลู่เจี้ยถามโดยพลัน
ประกายวาบขึ้นบนดวงตาของเจียงหลี แล้วหัวเราะ “หากข้าบอกว่าข้าเป็นราชินี ท่านเชื่อหรือไม่”
