ทันทีที่นางเดินออกไป พ่อบ้านผู้นั้นก็ขยับไปยืนข้างกายลู่เจี้ยก่อนจะคำนับและกล่าวรายงาน “นายน้อยตามข่าวที่ให้ไปสืบ หัวหน้าตระกูลเย่ว์เดิมทีเป็นเพียงผู้ฝึกวิชาธรรมดาทั่วไปความสามารถก็ธรรมดาเช่นกัน มีอยู่ครั้งหนึ่งไปเจอเจียงหลินเฟิงสองสามีภรรยาระหว่างทาง จึงได้ช่วยเหลือเล็กน้อยจนเจียงหลินเฟิงและภรรยารู้สึกซาบซึ้งน้ำใจ ตั้งแต่นั้นมาจึงค่อยๆ ใกล้ชิดสนิทสนมกับตระกูลเจียงเรื่อยๆ พึ่งพาอาศัยตระกูลเจียง แต่งตั้งตนเป็นผู้นำตระกูลเย่ว์ และเพื่อให้ความสัมพันธ์แน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น ยังเป็นฝ่ายสู่ขอก่อนเพื่อให้เย่ว์หนานซีและบุตรสาวของเจียงหลินเฟิงทำสัญญาแต่งงานกัน ตลอดระยะเวลาสิบปีระหว่างมิตรภาพของสองตระกูลเย่ว์และเจียง ตระกูลเจียงเสียสละไปมากโขแต่ตระกูลเย่ว์เสียสละเพียงน้อยนิด น่าจะมีการเอาเปรียบอยู่ไม่น้อย ส่วนเรือนเล็กตระกูลเจียง คุณชายรองไม่มีความโดดเด่นเป็นคนไร้ความสามารถ เรือนเล็กต้องอาศัยพึ่งพิงเรือนใหญ่เสมอ ฮูหยินเรือนใหญ่ปฏิบัติตัวอย่างยุติธรรม ไม่เคยคิดเล็กคิดน้อยกับคนในเรือนเล็ก คดีความคราวนี้ก็มีความเกี่ยวข้องรับเคราะห์พร้อมเจียงหลินเฟิง ฮูหยินใหญ่จึงพาบุตรสาวไปฝากไว้ที่บ้านตระกูลเย่ว์ ไม่นานนางก็ได้ตายจากไป และเมื่อนางตายแค่สองวัน ตระกูลเย่ว์ก็แพร่ข่าวลือเรื่องยกเลิกสัญญาการแต่งงาน เหอซื่อ ฮูหยินรองจึงสวมรวย ไล่เจียงหลีออกจากจวนตระกูลเย่ว์แล้วขายเอานางไปเป็นทาส เจียงหลีผู้นี้นับว่าโชค
